ახლა კი ყველაფერი მოაწესრიგეთ! - თქვა მეთვალყურემ და მსახურებმა ხელოვანი ჩალიანად დამარხეს, ხოლო მის გალიაში ახალგაზრდა ავაზა შეუშვეს. ყველაზე იდიოტებისთვისაც კი შვებისმომგვრელი აღმოჩნდა აქამდე გამოუყენებელ გალიაში ამ ველური მხეცის აწრიალება. ავაზას არაფერი აკლდა. გემრიელი საკვები დარაჯებს დაუფიქრებლად მოჰქონდათ. თითქოს დაკარგულ თავისუფლებაზე ოდნავაც არ დარდობდა. თითქოს ამ დიდებულ, თითქმის სრულყოფილ, სიცოცხლით აღსავსე სხეულს თავისუფლებაც თან დაჰქონდა, ელვარე კბილებში გაჩრილი. ხოლო სიცოცხლის სიყვარული ისე მხურვალედ გადმოსჩქეფდა მისი ხახიდან, რომ თავის შეკავება ძნელი იყო. თუმცა მაყურებელი თავს ძალას ატანდა, გალიას გარშემო ეხვეოდა და გზის გაგრძელებას არ აპირებდა.