ოთხი დიდი წინასწარმეტყველიდან ერთ–ერთი. ტომით ლევიტელი. იუდეური გადმოცემის მიხედვით იერემია წინასწარმეტყველის მსახური ყოფილა. ქრისტეს შობამდე დაახლოებით ექვსასი წლით ადრე დაბადებულა, იუდეველთა მეფე ოზიას დროს ქალაქ სარირში. ცნობილია რომ მამას ვუზი ერქვა. ჰყოლია ცოლი, რომელიც ეზეკიელის წინასწარმეტყველად მოწოდებიდან ოთხ წელიწადში გარდაცვლილა.

      ნეტარი იერონიმეს თანახმად, ეზეკიელი განიმარტება როგორც – უფლის ძალა ანუ ხელმწიფება.

      წინასწარმეტყველი 25 წლის ასაკში მეფე იექონიასთან და სხვა თანამემამულეებთან ერთად ბაბილონში წაიყვანეს ტყვედ. ტყვეობაში წინასწარმეტყველი მესოპოტამიაში, მდინარე ქობანთან ცხოვრობდა. სწორედ ამ ადგილას მოუწოდა უფალმა საწინასწარმეტყველოდ.ხილვა ჰქონდა. უფლის ბრძანებით შეჭამა გრაგნილი, რომლის ორივე მხარეს ჩანდა წარწერა: "გოდება, ოხვრა და მწუხარება".

      წინასწარმეტყველმა ოცი წელი იღვაწა. დაწერა ოცდარვა წიგნი, რომელსაც ნეტარი იერონიმე "ღვთაებრივი საიდუმლოებების ოკიანეს" უწოდებს.

      იუდეველებს შორის არსებობდა ტრადიცია, რომელიც 13 წლამდე ეკრძალებოდათ წიგნის წაკითხვა.

      წინასწარმეტყველმა ტყვეობაში მყოფ ისრაელებს აუწყა იმ განსაცდელების შესახებ, რომელიც ურჩობისათვის თავს დაატყდა მათ. ასევე უწინასწარმეტყველა ბაბილონის ტყვეობიდან განთავისუფლება და იერუსალიმის ტაძრის აღდგენა.

      წინასწარმეტყველს სასწაულმოქმედების ნიჭიც ჰქონდა მიმადლებული. მისი ლოცვით მდინარე ქობარი გაიპო და ქალდეველთაგან დევნილი ებრაელები მეორე ნაპირზე მშვიდობით გადავიდნენ. შიმშილობის დროს კი დამშეულებს საზრდელი უმრავლდებოდათ.

      ეზეკიელი იუდეველმა დიდებულებმა მოკლეს. გაუხედნავ ცხენს გამოაბეს და დაფლითეს. წინასწარმეტყველი მათ კერპთაყვანისცემის გამო ამხელდა.

      წინასწარმეტყველის წმინდა ნაწილები კეთილმსახურმა ებრაელებმა შეკრიბეს და სემისა და არფაქსადის სამარხში დაკრძალეს მდ. ევფრატის სანაპიროზე, ბაღდადთან ახლოს.

იხილეთ ვრცლად →

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►