Qwelly

16 სექტემბერს (ძვ. სტ. 3 სექტემბერს) ქრისტეს ეკლესია აღნიშნავს წმინდა ანთიმოზ ნიკომიდიელის და მის თანა წამებულნის ხსენების დღეს.      დიოკლეტიანე და მაქსიმიანე გააფთრებით იბრძოდნენ ქვეყანაში ჭეშმარიტი სარწმუნოების აღმოსაფხვრელად ზუსტად ამ დროს აღესრულნენ ქრისტესთვის მღვდელმოწამე ანთიმოზი, ნიკომიდიელი ეპისკოპოსი და მასთან სხვა მოწამეენი.. ქრისტიანთა დევნის გამძაფრების საბაბად მტარვალებმა ნიკომიდიის საიმპერატორო სასახლის დაწვა გამოიყენეს. უღმრთოებმა ხანძრის გაჩენაში ქრისტიანებს დასდეს ბრალი და ენით აუწერელი სისასტიკით დაიწყეს მათთან ანგარიშსწორება. ამან ვერ შეაკრთო მართლმორწმუნეები: ისინი მტკიცედ აღიარებდნენ ქრისტეს და სიხარულით ეწირებოდნენ მსხვერპლად მაცხოვარს. ამ დროს ეწამნენ: წმიდა დოროთე, მარდონიოსი, მიგდონიოსი, პეტრე, ინდისი და გორგონიოსი. მხედარი ზენონი იმპერატორის გაბედული მხილებისათვის ქვებით ჩაქოლეს, შემდეგ კი თავი მოჰკვეთეს. იმავე ხანებში აღესრულნენ წარმართთა ხელით ყოფილი ქურუმი, წმიდა ქალწული დომნა და წმიდა ექვთიმე, რომლებიც მოწამეთა ცხედრებს კრძალავდნენ. ეპისკოპოსი ანთიმოზი…► ვრცლად ◄

9 აგვისტოს, (ძვ. სტ. 27 ივლისს) ქრისტეს ეკლესია აღნიშნავს ღირსი გერმანე ალასკელის ხსენების დღეს!      1757 წელს ღირსი გერმანე ალასკელი დაიბადა მოსკოვისპირა ქალაქ სერპუხოვში, ვაჭრის ოჯახში. მისი ერისკაცობის სახელი და გვარი უცნობია. ნეტარი თექვსმეტი წლის იყო, როცა ამსოფელს განერიდა. თავდაპირველად იგი პეტერბურგის მახლობლად, ფინეთის ყურესთან მდებარე სერგის წმიდა სამების სავანეში მოსაგრეობდა; დაახლოებით ხუთი წლის შემდეგ კი, განმარტოებისა და მდუმარების მაძიებელმა, ვალაამს მიაშურა: ლადოგის ტბის სანაპიროზე გაშენებული ეს მონასტერი წელიწადში თითქმის რვა თვის მანძილზე მოწყვეტილი იყო გარე სამყაროს.      სხვადასხვა მორჩილების საქმეებით საგულდაგულო გამოცდის შემდეგ იღუმენმა ნაზარმა ჭაბუკ მოსაგრეს ტყეში, განკრძალულ ადგილას დაყუდების კურთხევა მისცა.      1778 წელს ღირსი გერმანე დამკვიდრდა ვალაამზე. იმავე წელს მივიდა საროვის უდაბნოში ნეტარი სერაფიმეც. წმიდა გერმანეს ცხოვრება ვალაამის კუნძულზე ზედმიწევნით ჩამოჰგავს დიდი საროველი საკვირველთმოქმედის ღვაწლს. ღირსი სერაფიმეს მსგავსად, ვალაამელი მოსაგრეც…► ვრცლად ◄

7 აგვისტოს (ძვ. სტ. 25 ივლისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენიებს ყოვლადწმინდა ღმრთსსმშობლის დედას - მართალ ანას!      ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის დედა, ნეტარი ანა, მღვდელმსახურ ნათანის უმცროსი ასული იყო. ტომით ლევიტელი. მისი მეუღლე მართალი იოაკიმე კი იუდას სამეფო გვარის შთამომავალი. ცოლ–ქმარი ღვთის სიყვარულით ცხოვრობდნენ. წესისამებრ შემოსავლის ერთ ნაწილს ღმერთს სწირავდნენ, მეორეს გლახაკებს უნაწილებდნენ და მხოლოდ მესამედს იტოვებდნენ. მხოლოდ ერთი სადარდებელი ჰქონდათ, შვილი არ ჰყავდათ. იმ დროს კი უშვილობა სირცხვილად და სასჯელად ითვლებოდა. უშვილობა მათთვის ორმაგად სამწუხარო იყო, რადგან იცოდნენ რომ, მათ ტომში უნდა შობილიყო კაცობრიობის მხსნელი – მესია.      დიდ დღესასწაულებზე ცოლ – ქმარი იერუსალიმში ადიოდნენნ. ერთხელაც, როცა იოაკიმე ტაძარში მივიდა მსხვერპლის შესაწირად, მღვდელმთავარმა მისი ძღვენი არ მიიღო, როგორც უშვილობით ღვთისაგან დასჯილის. გულდათუთქული იოაკიმე სახლში აღარ დაბრუნებულა, უდაბნოში წავიდა. ორმოცი დღე და ორმოცი ღამე ტიროდა, მარხულობდა და ლოცულობდა და ღმერთს შესთხოვდა, სირცხვილი…► ვრცლად ◄

სექტემბერითვენისექტემბრის თვის წმინდათა ცხოვრება► ვრცლად ◄

24 ივლისს (ძვ. სტ. 11 ივლისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენებს კიევის განმანათლებელს, მოციქულთასწორ ელენეს      X საუკუნეში, კიევში ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა მოციქულთასწორი ოლღა. ის იზბორსკების (დიდებულთა გვარი) შთამომავალი იყო და მითხოვილი კიევის დიდ მთავარზე - იგორზე. 945 წელს, როდესაც წმინდანის მეუღლე მოკლეს, შემდეგ კი სამეფო ტახტი სვიატოსლავის მცირეწლოვნობის გამო მმართველის გარეშე რჩებოდა, ხელისუფლება ოლღას ხელში გადავიდა. კერთპთაყვანისმცემელთა შორის გაზრდილი ოლღა, წარმართობას ნაზიარები და მათი წეს-ჩვეულებებით გაჯერებული, სასტიკად გაუსწორდა ქმრის მკვლელ დრევლიანებს - მათი სამკვიდრებელი დაიპყრო, გადაწვა, მოაოხრა, მოსახლეობა ამოჟლიტა და კიდევ მრავალ ტყვედ ჩაიგდო. ამის შემდეგ ოლღამ განამტკიცა ცენტრალიზებული ხელისუფლება, მოიარა, აღწერა და მაზრებად დაყო კიევის მიწები, პირველი საზღვრებიც დაუწესა ქვეყანას... იგი მართალი და გულმოწყალე მსაჯული იყო, უყვარდა გლახაკები, მოხუცები და დავრდომილები; ყველა მოსულს გულისხმიერებით უსმენდა, დაუზარლად ასრულებდა ყოველ სამართლიან სათხოვარს...      ამ პერიოდში…► ვრცლად ◄