საეკლესიო საქმეებისათვის აფხაზეთში მიმავალმა გრიგოლ ხანძთელმა გზად ნახა ყრმა ეფრემი. როცა უკან დაბრუნდა თან წაიყვანა ხანძთაში არსენთან ერთად და აღსაზრდელად ქრისტეფორესა და თეოდორეს ჩააბარა. ყრმების გამოჩენამ მონასტერში საძმოს უკმაყოფილება გამოწვია, რადგან მონასტრის წესებით აკრძალული იყო ყრმების მონასტერში მიყვანა. გრიგოლმა აუხსნა, რომ უფალმა ანგელოზის პირით აუწყა, რომ ეფრემი და არსენი უნდა აღზრდილიყვნენ ხანძთში უბიწოდ "ჟამამდე პატივისა მათისა".

     ეფრემი აწყურის ეპისკოპოსი გადა. ის იყო უდიდესი მოღვაწე იმდროინდელ საქართველოში. მონაწილეობდა ჯავახეთის კრებაზე, სადაც განიხილებოდა არსენის ეპისკოპოსად დარჩენა-გადადგომის საკითხი.ეფრემი წინააღმდეგი იყო, რადგან თვლიდა რომ არსენი მამამ უკანონოდ აკურთხა ეპისკოპოსად.კრებაზე მის სიტყვას გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდა.პირველად სიტყვა მას მისცეს, მაგრამ დამსწრეებს აუწყა: "სადა მამაი გრიგოლ იყოს, მე მუნ არა ვიკადრებ სიტყვად". გრიგოლ ხანძთელმა დამსწრეებს აუხსნა,რომ არსენი ღვთის ნებით გახდა საქართველოს კათოლოკოსი. საბოლოოდ არსენი საქართველოს პატრიარქად აღიარეს.

     წმინდა ეფრემ დიდის წყალობით საქართველოს ეკლესიამ მირონის მცხეთაში კურთხევის უფლება მიიღო.

     წმინდა მამა 40 წლის მანძილზე იყო აწყურის ეპისკოპოსი. ღრმად მოხუცებული გარდაიცვალა. ღვთისაგან მიმადლებული ჰქონდა კურნების ნიჭი, გარდაცვალების შემდეგაც წმინდა ნაწილებთან რწმენით მისული მრავალი ადამიანი იკურნებოდა.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►