უნგრელი, ახალი მიმდინარეობის ხელოვანი ბენს ჰაიდუ, ახლებურად გვაჩვენებს სხვადასხვა ცნობილ ტილოებს. ის ცდილობს აღწეროს გარემო, მხოლოდ ის ატმოსფერო სადაც ესა თუ ის სურათი ვითარდება.

ჰაიდუ თავის საქმიანობაზე ამბობს:

"მე ვარ სახვითი ხელოვნების ინსტიტუტის სტუდენტი უნგრეთში. ერთხელ ჩვენ გვქონდა დავალება აღწერით გეომეტრიაში ამოცანა, რომ განგვესაზღვრა, გვეპოვა და დაგვეხატა პერსპექტივა და ჰორიზონტის ხაზები რენესანსის ეპოქის, ანდა სხვა მნიშვნელოვანი პერიოდის ნახატებში. ვიფიქრე, რომ ეს არ იქნებოდა საინტერესო დამეხატა მხოლოდ ხაზები, და გადავწყვიტე წამეშალა ყველა პერსონაში და რეალურად მენახა როგორ გამოიყურებოდა სივრცე, პერსპექტივა. როგორ იწყებდა მხატვარი."

მოკლედ, ასე თუ ისე ჰაიდუ თავისი ხელქმნილობითაც გაოგნებული დარჩა და საზოგადოება ხომ აღტაცებაში მოიყვანა.

თქვენც გადმოგდებოდეთ:

ლეონარდო დავინჩი, უკანასკნელი ვახშამი ანუ "საიდუმლო სერობა" (1495-1498)

ჟაკ-ლუის დევიდი - "ჰორათის ფიცი" (1784)

ანგელიკო - "ხარება" (1450)

ბოტიჩელი - "ხარება" (1489-190)

წმინდა ურსულა - "საზღვაო ტვირთზიდვა" (1641)

ანდრეა მენტეგა - "oculus in the camera degli sposi" (1473)