გვიანი ფეოდალიზმის ეპოქაში დიდი ადგილი უკავია ვერსალს სასახლეს თავისი ცნობილი პარკით და მასთან არსებული ქალაქით. მისი მშენებლობა იწყება 17_სიდან. ვერსალის კომპლექსის კომპოზიცია იწყება სამი სხივოსნური პროსპექტით, რომელთაგანაც შუა პარიზისკენ მიემართება, ჩრდილო აღმოსავლეთი  სენ-კლუში, ხოლო სამხრეთ აღმოსავლეთი სოში. მოიცავს ბირთვს(ლემერსიე 1624წ), ცენტრალურ კორპუსს(არქიტექტორები ლ. ლევო, ჟ.ა. მანსარი) და ორ დიდ ფრთას(ჟ.ა. მანსარი, 1646-1708). გვიან დაემატა ოპერის თეატრი. გამოირჩევა პარკის გეგმარება (ანდრე ლენოტრი) მთავარი გახსნილი პერსპექტივით, ღია ყვავილნარით, უზარმაზარი აუზებითა და შადრევნებით, გაკრეჭილი ხეების ალეებით, ხელოვნური ტბებით, უამრავი ქანდაკებით, პავილიონებით და საბაღე-საპარკო ხელოვნების სხვა მახვილგონივრული გამოგონებებით. ორ ძირითად პრინციპს ექვემდებარება: ბადისებურ ან სხივოსნურ გეგმარებას.

       ვერსალის ანსამბლი ძირითადად 1670 წელს დასრულდა. ლუი XIV-სა და მისი მემკვიდრეების დროს აქ გრძელდებოდა სამშენებლო სამუშაოები

საპარადო სათავსებს შორის მთავარი ადგილი უკავია 73მ_იან სარკეებიან გალერეას.  ვერსალისთვის დამახასიათებელია კომპოზიციური ერთიანობა: აქ ყველაფერი ბრწყინვალების და დიდებულების ერთიან სახეშია მოქცეული