მდინარე ხობისწყლის ხეობა, ვერცხლის ტბისკენ, ანდა როგორც სამეგრელოში ჰქვია ტობავარჩხილისაკენ მიმავალი გზის პირველი ეტაპია. ხობისწყლის ხეობა საქართველოში და არამხოლოდ აქ, მთელ აღმოსავლეთ ევროპაში უნიკალურია, ვინაიდან ერთ ხეობაში, ერთი მდინარის გაყოლებაზე შეძლებთ მოინახულოთ მღვიმეები, ხავსიან მასივები, მინერალური წყლები, ალპური ტბები, ჩანჩქერები, მწვერვალები და მყინვარიც კი. სიმაღლის მატებასთან ერთად გარემო უფრო და უფრო მწვანდება – ყოველი მეტრის გავლის შემდეგ სულ ახლოს გრძნობ ველურ ბუნებას.

      მამუკა ჩარკვიანის სიმღერისა არ იყოს, გზა სულ ზევით ზევით მიდის, მაღლა და მაღლა... მაგრამ ნაცრისფერი გზების ნაცვლად, მწვანედ მობიბინე მთებია – მთები, უფსკრულები და ჩანჩქერები. აქაური წყალი ყველაზე გემრიელია და ცივი. როდესაც ამ ყველაფერს ნახავთ, უნდა იცოდეთ, რომ კიდევ ცოტაც და მიზანთან მიხვალთ:

      აღმართი, შემდეგ ტაფობი, შემდეგ ისევ აღმართი და უკვე მთის ძირში ვართ. ეს ცაშკიბულია – სამეგრელოს ყველაზე მაღალი და დიდებული მწვერვალი. ულღობი მყინვარი მწვერვალზე ასვლას ართულებს, მაგრამ ასვლა ამად ღირს. ცაშკიბული უნიკალური მწვერვალია იმ მხრივაც, რომ იგი მისაწვდომია როგორც გამოცდილი მთამსვლელებისთვის, ისე უბრალო, თავგადასავლების მაძიებელი ტურისტებისთვისაც.

      მაგრამ ნამდვილი სამოთხე ჯერ კიდევ არ გინახავთ - ის ადგილი, რომლის თვალშესავლებად ამხელა გზა გამოვიარეთ. ესა ტობავარჩხილი, ვერცხლის ტბა. ჩამქრალი ვულკანის კრატერში ჩაბუდებული, ლურჯ-ვერცხლისფრად მოლივლივე და საოცრად მშვიდი.

      უძველესი ლეგენდა ამბობს, ვინც ტბის მყუდროებას დაარღვევს და მის წყალში იბანავებს, შავი ღრუბლების რისხვა დაატყდება თავს და კოკისპირულ წვიმასა და შემზარავ ჭექა-ქუხილს ვერ გადაურჩებაო. ჯერ არავის გასჩენია სურვილი ლეგენდის სისწორეში ეჭვი შეეტანა, არც თქვენ გირჩევთ.

ასევე იხილეთ:

  • გაჭედილის კანიონი, სამეგრელო!

  • ტობავარჩხლი (ფოტოსესია)