იმპერატორ დიოკლეტიანეს ზეობის დროს ქრისტიანთა დევნა დაიწყო, თებაიდის მმართველმა არიანემ ბრძანა, მართლმორწეები ან იძულებით გადაედრიკათ მართლმადიდებლობისგან, ან - წამებით დაეხოცათ. ამ ბრძანების გამოცემის შემდეგ ეგვიპტეში, ქალაქ ანტინოეში ეწამნენ წმინდა მოწამენი: ფილიმონი, აპოლონი, არიანე და ოთხი მხედარი.

      ქრისტიანთა მდევნელებმა შეიპყრეს ტაძრის მედავითნე აპოლონი. მან ვერ გაუძლო წამებას და გადაწყვიტა, ხერხისთვის მიემართა: წარმართ ფილიმონს თავისი ტანსაცმელი მისცა და სთხოვა, მასში ჩაცმულს შეეწირა მსხვერპლი კერპებისათვის. ფილიმონი დათანხმდა, მაგრამ, როცა სამსხვერპლოს მიუახლოვდა, უეცრად ღვთის მადლმა გაუცისკროვნა გონება, ირწმუნა უფალი იესო ქრისტე, კერპებს ზურგი აქცია, მმართველ არიანესაკენ მიიქცა, პირჯვარი გადაისახა და უშიშრად აღიარა ქრისტიანობა.

      ფილიმონი არიანეს მუსიკოსი და გამრთობი იყო. თებაიდის მმართველმა იცნო თავისი მსახური და იფიქრა, რომ პირჯვრის გადასახვით ის ხუმრობდა. მაგრამ, როცა მმართველის ერთგულმა კარისკაცმა მტკიცედ აღიარა ქრისტე, არიანე გააფთრდა. მან ბრძანა, დაუყოვნებლივ სიკვდილით დაესაჯათ ფილიმონი, მაგრამ ხალხმა მსჯავრდებულის შეწყალება ითხოვა.

      აპოლონი სინანულში ჩავარდა თავისი სულმოკლეობის გამო და მხნედ აღიარა ქრისტე. მაშინ ფილიმონსა და აპოლონს წვივები დაუხვრიტეს, ბაწრებით შეკრეს და ქალაქის ქუჩებში ათრევდნენ მორწმუნეთა დასაშინებლად. შემდეგ ფილიმონი ზეთისხილის ხეზე დაკიდეს და ისრები დაუშინეს, მაგრამ ისრები სასწაულებრივ ცდებოდნენ სამიზნეს, ერთ-ერთი მათგანი კი ასხლტა და მმართველს მოხვდა თვალში. არიანე შეძრწუნდა და ფილიმონს ევედრა, ელოცა მისი განკურნებისათვის. წმიდანმა კი მიუგო: "ჯერ მზად არა ხარ. როცა მე დამკრძალავენ, შენ ჩემს საფლავზე მოხვალ, ქრისტეს სახელს მოუწოდებ და განიკურნები". ამის შემდეგ მმართველის ბრძანებით წმიდა მოწამეებს, ფილიმონსა და აპოლონს თავები მოჰკვეთეს (+16 მარტი, 286 წ.).

      არიანე მივიდა წმიდათა საფლავზე, მას თვალი კვლავ აუტანლად სტკიოდა,მმართველმა იესო ქრისტეს მიმართა ვედრებით და დაშავებულ თვალზე წმინდანთა საფლავიდან აღებული მიწა მიიდო. თვალი იმავ წამს მოურჩა, არიანემ ირწმუნა ჭეშმარიტი ღმერთი და შესძახა: "მე - ქრისტიანი ვარ!" მთელი სახლეულითურთ მოინათლა, პყრობილი მართლმორწმუნეები კი გაათავისუფლა. ხმამ არიანეს მოქცევის შესახებ თვით იმპერატორამდე მიაღწია. მაშინ მან მხედრები გაგზავნა მმართველის შესაპყრობად და რომში ჩასაყვანად. საწამებლად წაყვანის წინ არიანემ მოწამეთა საფლავზე ილოცა და უეცრად ფილიმონის ხმა მოესმა: "გამხნევდი, არიანე, და ნუ გეშინია, რამეთუ უფალი თავისთან მოგიწოდებს და მოწამის გვირგვინს გიმზადებს. შენს წასაყვანად მოსული მხედრებიც ირწმუნებენ და ევნებიან ქრისტესთვის".

      ღვთის მადლით განმტკიცებული არიანე რომში გაემართა, მან იმპერატორის წინაშე გაბედულად აღიარა ქრისტიანობის ჭეშმარიტება. განრისხებულმა დიოკლეტიანემ ბრძანა, რკინის ჯაჭვებით შეეკრათ უფლის რჩეული და ცოცხლად დაემარხათ, თან ამბობდა: "ვნახოთ, თუ მოვა ქრისტე მის დასახსნელად". როცა ამის შემდეგ უღმრთო თვითმპყრობელი თავის საწოლ ოთახში შევიდა, იხილა, რომ არიანე მის სარეცელზე იწვა, ჯაჭვები კი წინ ეკიდა. მოწამემ დიოკლეტიანეს მიუგო: "შენ არ გჯეროდა, რომ ქრისტე დამიხსნიდა, მაგრამ აი, მოვიდა, გამათავისუფლა და შენს სარეცელზე მოსვენება მიბრძანა". მეფე შეძრწუნდა, მაგრამ მაინც არ ისურვა თავი დამარცხებულად ეცნო და, გაკერპებულმა, არიანეს მოკვლა ბრძანა. ნეტარი მოწამის ლოცვით მხედრები, რომლებმაც ის რომში ჩაიყვანეს, იწამეს ქრისტე და იმპერატორის წინაშეც აღიარეს. დიოკლეტიანემ ისინი არიანესთან ერთად ზღვაში დაახრჩობინა.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►