სინედრიონის ქვეშ იგულისხმება იუდეველთა უმაღლესი სამსჯავრო.რომელიც იერუსალიმში იმყოფებოდა და 72წევრისგან შედგებოდა.მათ წინამძღოლობდა მღვდელმთავარი.სინედრიონის დასაწყისს რაბინები და თაკმუდისტები აკუთვნებენ მოსეს დროს,რის საფუზველზედაც მოჰყავთ 70 უხუცესის ყოფნა მოსეს დროს,რის შესახებაც წმ.წერილშია მითითებული.ამით ისინი ამტკიცებენ,რომ არსებობდა ტყვეობამდეც და ტყვეობის შემდგომაც და რომ ბაბილონის ტყვეობის შემდგომ ჩამოყალიბდა ის ეზრას მესვეობიტ.სინედრიონის ძალაუფლება ვრცელდებოდა ხალხზეც და მღვდლებზეც,მათ შორის წინასცარმეტყველებზედაც.ნამდვილად კი სინედრიონის არსებობას ჩვენ ვერ ვხვდებით მაკაბელთა დრომდე.სინედრიონის ცევრებს ირჩევდნენ წილის ყრით.მასში შედიოდნენ მღვდლები,სწავლულნი,მწიგნობარნი და უხუცესები,მათ შორის სახალხო ბელადები,წინამჩღოლი იყო მრვდელმთავარი,რომელიც იწოდებოდა თავად.მეფე არ შეიდზლებოდა ყოფილიყო თავმჯდომარე.წინამძღოლი იწვევდა კრებას და მის გარეშე არაფერი არ წყდებოდა.წმ.წერილსა და იოსებ ფლავიუსთან იხსენიება არაერთი მღვდელმთავარი და მღვდელი,რომლებიც მხილებულნი არიან უმაღლესი ხელისუფლებით.სინედრიონის სხვა წევრები იყვნენ ხალხთა მეთაურები,ტომთა წინამძღოლნი,უხუცესნი და ხალხში უფროსობის მქონენი.მესამე კლასი სინედრიონის შემადგენლობაში იყვნენ მწიგნობრები,განმანათლებლები,უმთავრესად ფარისეველთა და სადუკეველთა პარტიებიდან (სექტებიდან)(საქმ5.17 34.23.6)სწავლულნი და მწიგნობარნი ძირითადად ფარისეველთა სექტიდან იყვნენ.თალმუდისტთა აზრით შეკრების ადგილი იყო იერუსალიმის ტაძრის განყოპილებაში მდებარე დარბაზი.ცალკეულ და განსაკუთრებულ შემთხვევაში იკრიბებოდნენ მღვდელმთავრრის სახლშიც(მთ.26 3.57.59. იოვანე 18.24)                                   

     იერუსალიმის დანგრევის შემდეგ სინედრიონი აღარ იყო სამსჯავრო,არამედ სკოლა ანუ სჯულის სასწავლებელი,მაგრამ ამ სახითაც ემსგავსებოდა იუდეველთა ერთობას თავისი ხელისუფლების გავლენით,გადაწყვეტილებებით.სინედრიონის სამსჯავროზე წყდებოდა უმნიშვნელოვანესი სახალხო საქმენი,ნაკლებად მნიშვნელოვანი საკმეები მცირე სამსჯავროზე წყდებოდა,რომლებიც იყო ყოველ ქალაქში.სინედრიონის განსჯის საგანს შეადგენდა ბჭობა და გადაწყვეტილების მიღება.ომისა და მშვიდობის შესახებ,საზოგადოებრივ საქმეებსა და უფლებათა შესახებ,სამთავროების თანამდებობებზე,სააპელაციო საქმეზე,საეკლესიო საქმეზე,ახალმთავრობის განსაზღვრა,საზოგადო ღვთისმსახურებაზე,ბჭობა მღვდელთა შესაძლებლობების შესახებ,მცირე სამსჯავროების მოწყობის შესახებ სხვადასხვა ქალაქებში.საქალაქო და საეკლესიო მოწყობილობა,სომარი ღონისძიებანი.სინედრიონისგან გამოდიოდა კანონიერი დადგენილებები,რომლებიც მთელს ისრაელს ეხებოდა,ყველა ვალდებული იყო ამ დებულებებს დამორჩილებოდა,მისგან გამოდიოდა სასამართლო გადაწყვეტილებანი,რომელიც ეხებოდა ამა თუ იმ ტომს ან მღვდელმთავარ ან რომელიმე დაუმორჩილებელ წევრს სინედრიონისას,ან რომელიმე ქალაქის მიდრეკას კერპთა თაყვანისმცემლობისადმი,ან ცრუ წინასწარმეტყველებსა და ხალხის მაცდუნებელ ერესზე(მთ.27.63.ლუკა 13.33.საქმ.4,2,5.28) მკრეხელებზე(მთ.26.65.იოანე 19,7 საქმ.6,13).ასევე სახელმწიფო დამნაშავეებზე.რელიგიურ საქმეებში სინედრიონის სასამართლო ხელისუფლება ვრცელდებოდა როგორც იუდევლებზე,ასევე განთესულებაში მყოფ ებრაელებზე(საქმ.9,2,26.10-11)სინედრიონის გავლენა ვრცელდებოდა მეფეზეც.სინედრიონის თანხმობის გარეშე მეფეს არ შეეძლო დაეწყო არანაირი ომი.რომაელთა დაპყრობაზე სინედრიონს ეკუთნოდა უფლება სიკვდილსა და სიცოცხლეზე,მაგრამ იმ დღიდან რაც რომაელებმა დაიპყრეს იუდეა მათი ძალაუფლება საგრძნობლად შეიზღუდა,მათ შეეძლოთ გამოეტანათ სასიკვდილო განაჩენი,მაგრამ მის სისრულეში მოსაყვანად საჭირო იყო რომაული ხელისუფლების თანხმობა.

1. ხანმეტი ლექციონარი მე-VII  საუკუნე.ინახება ავსტრიაში გრაცის უნივერსიტეტში.
2. მარტვილის ოთხთავი S-391  1050წელს გადაწერილი.
3. წყაროსთავის ოთხთავი მე- X ს.
4. მესტიის ოთხთავი 1030წ.
5. ალავერდის ოთხთავი A-484 1054წ.
6. ბიჭვინთის ოთხთავი H-2120 მე- XII ს.
7. გელათის ოთხთავი Q-908 მე-XIIს.
8. ლაფსყალდის ოთხთავი მე- XIII ს.დაცულია მესტიის მუზეუმში.
9. შიომღვიმის ოთხთავი H-1344   1304W.
10. ლარგვისის ოთხთავი A-26 მე-XIII ს.
11. ვარძიის ოთხთავი Q-899,მე-13 ს.
12. ჯრიუჭის მე-2 ოთხთავი H-1667 მე- XII ს.