ურწმუნო ჩვილი: გწამს მშობიარობის შემდგომი სიცოცხლისა?

     მორწმუნე ჩვილი: დიახ, რა თქმა უნდა. ყველასათვის გასაგებია, რომ მშობიარობის შემდგომი სიცოცხლე არსებობს. ჩვენ აქ ვართ, რათა სათანადოდ გავძლიერდეთ და ვიყოთ მზად იმისთვის, რაც მომავალში გველის

     ურწმუნო ჩვილი: რა სისულელეა! შეუძლებელია, მშობიარობის შემდეგ იყოს სიცოცხლე! შენ შეგიძლია წარმომიდგინო თუ როგორი იქნებოდა ასეთი ცხოვრება?

     მორწმუნე ჩვილი: ყოველი წვრილმანი არ ვიცი, მაგრამ მწამს იქნება მეტი ნათელი და დასაშვებია, რომ დამოუკიდებლად მივიღებთ საკვებს და ფეხითაც ვივლით.

     ურწმუნო ჩვილი: რა სისულელეა! შეუძლებელია დამოუკიდებლად კვება და სიარული, ეს ხომ სასაცილოა! ჩვენ ჭიპლარი გვასაზრდოებს. აი რას გეტყვი: შეუძლებელია არსებობდეს მშობიარობის შემდგომი სიცოცხლე, ვინაიდან ჩვენი ცხოვრება – ჭიპლარი – ისედაც საკმაოდ მოკლეა.

     მორწმუნე ჩვილი: დარწმუნებული ვარ ეს შესაძლებელია. უბრალოდ ყველაფერი იქნება სხვაგვარად, მაგრამ ამის წარმოდგენა შესაძლებელია.

     ურწმუნო ჩვილი: მაგრამ იქედან რომ არავინ არასოდეს დაბრუნებულა? ცხოვრება სრულდება მშობიარობით და საერთოდ, რომ იცოდე, სიცოცხლე ეს მხოლოდ დიდი ტანჯვაა სიბნელეში.

     მორწმუნე ჩვილი: არამც და არამც! ზუსტად არ ვიცი რა სახისაა ცხოვრება მშობიარობის შემდეგ, მაგრამ ნებისმიერ შემთხვევაში ვნახავთ დედას და ის მოგვივლის.

     ურწმუნო ჩვილი: დედას ვნახავთ? შენ დედის გწაამს ? და სად იმყოფება იგი?

     მორწმუნე ჩვილი: ის ჩვენს გარშემო ყველგანაა, მისი წყალობით ვმოძრაობთ და მის გარეშე ჩვენი არსებობა შეუძლებელია.

     ურწმუნო ჩვილი: სრული სისულელეა! არასოდეს არანაირი დედა არ მინახავს! აქედან გამომდინარე ის უბრალოდ არ არსებობს.

     მორწმუნე ჩვილი: ვერ დაგეთანხმები.ზოგჯერ როდესაც ჩვენს ირგვლივ სიჩუმე დაისადგურებს, შეგვიძლია გავიგოთ როგორ მღერის და როგორ ეფერება იგი ჩვენს სამყაროს...