ღმერთის წინაშე ორი ადამიანი წასდგა.

     უცვლელი სახე უფალმა მათ მიაპყრო და გულთამხილავი თვალებით დააცქერდა.

     - იცოდით ნება ჩემი?

     - ვიცოდი, უფალო! წამიკითხავს დაბადება, შემისწავლია წმიდა სახარება, სამოციქულო, წმიდა მამათა ცხოვრება; ზეპირათ ვიცი საგალობელნი და ლოცვები, - მოახსენა ერთმა.

     მეორე სდუმდა.

     - შენ? - დაეკითხა მდუმარეს ღმერთი.

     - არ ვიცი, არ წამიკითხავს.

     - შეასრულეთ ნება ჩემი? - იკითხა კიდევ უფალმა.

     - გზითა მართლითა ვიდოდი; საპყართა განვიკითხავდი; მიყვარდა ძმა ჩემი, ვითარცა თავი ჩემი; შენ მხოლოდ ერთსა თაყვანსა გცემდი, - მიუგო პირველმა.

     მეორე სდუმდა.

     - შენ? - დაეკითხა მდუმარეს ღმერთი.

     - არ მახსოვს, უფალო, და მგონია, არც ყოფილა ასეთი რამ.

     - შეასრულე ათი მცნება? - განაგრძო უფალმა დაკითხვა, თუმცა ყოველივე იცოდა უზენაესმა.

     - დიახ, უფალო! არც ერთი არ დამირღვევია! - მიუგო პირველმა.

     მეორე ისევ სდუმდა.

     - შენ?

     - რა?

     - მოგიკლავს ადამიანი?

     - არა! ორფეხი ცხოველი, ადამიანს რომ უძახიან, ის კი.

     - გითქვამს ტყუილი?

     - ტყუილი არა! უხეშ სინამდვილეს რომ აფერადებდა და ლამაზ ოცნებათ ხდიდა, ისეთი კი... ბევრი.

     - გიმრუშია?

     - არა! სატრფოსთან ერთარსებათ კი გარდავქმნილვარ, და ერთმანეთის ცეცხლის ალში კი დავმწვარვართ!

     - გიგმია ღმერთი?

     - არა! ის ძალა კი, ადამიანს რომ უკუღმართ გზაზე დააყენებს, სიცოცხლეს გაუმწარებს, ის კი ხშირათ.

     - თაყვანს სცემდი, ჩემს გარდა, სხვა ღმერთს?

     - ერთ ღმერთს თაყვანსა ვცემდი - ღმერთს სიყვარულისას, იმედისას, მშვენიერებისას.

ყველა დადუმდა.

     - რა გსურთ ახლა? - დაარღვია ღმერთმა სიჩუმე.

     - განსვენება ადგილსა ყვავილოვანსა! - საჩქაროთ უპასუხა პირველმა.

მეორე სდუმდა.

     - შენ?

     - ნუ მათქმევინებ - გარისხდები, უფალო!

     - მოგენიჭოს! - ბრძანა უფალმა და გულთამხილავის უცვლელმა, მკაცრმა სახემ ნისლი გადიყარა.

     მდუმარე ადამიანის წინ გაჩნდა მომღიმარე, ვარდებით შემკული, ლამაზი ქალწული. მას ნეკტარით სავსე პატარა თასი ეჭირა ხელში. შორიდან კი ისმოდა ქნარის ხმა.

     - მე რაღა, უფალო? - შეეკითხა პირველი ადამიანი ღმერთს.

     - შენ ჯერ არ გიცხოვრია: შენ ჩემს არტახანში იყავ გაკრული. პირადათ შენ რისი მომქმედი ხარ, არ ვიცი. იქნებ ყოვლად ცუდი და სასიზღარი იყო და როგორ დაგაჯილდოვო?! წადი ისევ ქვეყნად.