იერუსალიმის პატრიარქის, სერგის დროს, რომელიც მოღვაწეობდა 843-859 წლებში, საკლესიო ისტორიამ შემოგვინახა ცნობა მის თანამედროვე ორ ქართველ მამაზე - ღირს მამა მიქაელზე და არსენზე. როგორც ჩანს, არსენს და მიქაელს ჩაუყრიათ საფუძველი ქართველთა ბერ-მონაზვნობისთვის ულუმბოზე.

     პავლე ინგოროყვას ვარაუდით, არსენი არის წმიდა გრიგოლ ხანძთელის მოწაფე, რომელიც გახლდათ დიდებული წარმომავლობის. ცნობილია, რომ იგი ხანძთიდან ეწვია პალესტინას, სადაც მაკარი ლეთეთელთან ერთად მოღვაწეობდა, შემდეგ კი მცირე აზიაში გადავიდა და ულუმბოს მთაზე დასახლდა.

     ოცი წლის შემდეგ, როდესაც ღირსი ილარიონ ქართველი ჩასულა ულუმბოზე, აქ მხოლოდ სამი ქართველი დახვედრია, უეჭველია, ესენი არსენისა და მიქაელის მოწაფეები იქნებოდნენ.

     ილარიონ ქართველი, რომელიც ორ მოწაფესთან ერთად მივიდა ულუმბოს მთაზე, ადგილობრივი ბერები, მამასახლისთან ერთად მტრულად დახვდნენ და მათი გაძევება მოინდომეს. ასეთი „უმშჯავრო“ განზრახვისათვის ღვთისმშობელმა ყვედრებით უთხრა მამასახლისს: „ნუ არა უწყია, ვითარმედ მრავალნი დამკჳდრებად არიან მთასა ამას მათისა ენისა მეტყუელნი?“

     ამის შემდეგ ულუმბოზე ქართველები თანდათან მრავლდებოდნენ და აქ არაერთ ღირს მამას უმოღვაწია. X საუკუნის მეორე ნახევარში ულუმბოს მთაზე იმყოფებოდა ღირსი იოანე და მისი შვილი - ღირსი ექვთიმე.

     საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ წმინდანებად შერაცხა ულუმბოზე ქართული მონასტრის დამაარსებელნი, ღირსნი მამანი მიქაელი და არსენი.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►