წმიდა ათანასე I ერისკაცობაში ალექსი, კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (1289-1293; 1303-1311), საბერძნეთის ქალაქ ადრიანოპოლიდან იყო. ჯერ კიდევ პატარა იყო როდესაც სახლი დატოვა ქრისტიანობაში განსწავლულმა,თესალონიკში წავიდა და აკაკის სახელით ბერად აღიკვეცა.აქედან წმიდანი მალე ათონის წმიდა მთაზე გადავიდა და ესთიგმენის სავანის ძმობაში შევიდა, სადაც სამი წლის მანძილზე გულმოდგინედ აღასრულებდა მეტრაპეზის მოვალეობას. გამუდმებული შრომითა და თავისი სათნოებებით ნეტარმა საყოველთაო კეთილგანწყობა დაიმსახურა.

      აკაკი ყოველთვის განერიდებოდა ადამინთა ქებას ამიტომ დატოვა ათონი, იერუსალიმის სიწმიდეები მოილოცა, და პარიას მთაზე განმარტოვდა. ამ მთიდან ავქსენტის მთაზე წავიდა,გადავიდა, შემდგომ კი გალანტის მთის მონასტერში,სადაც დიდი სქიმა შეიმოსა ათანასეს სახელით, მღვდლადა აკურთხეს და ეკლესიარქად იქნა დადგენილი. აქვე შეიქნა წმიდანი ღირსი ღვთაებრივი გამოცხადებისა: ჯვარცმიდან გამოსულმა უფლის ხმამ სამღვდელმთავრო მსახურებისკენ მოუწოდა.

      10 წლის შემდეგ ათანასე, კვლავ ათონზე აბრუნდა, მაგრამ გარკვეული მიზეზების და გამო ისევ გალანტის მთაზე დაბრუნდა. ვერც აქ იპოვა ნერტარმა სასურველი სიმშვიდერადგან, უამრავი ხალხი მიდიოდა მასთან რჩევა-დარიგებისათვის. ასე წარმოიქმნა ამ ადგილას დედათა მონასტერი. იმ ხანებში, პატრიარქ იოანე ვეკის დროინდელი შფოთისა და არეულობის შემდეგ, კონსტანტინოპოლის კათედრა დაქვრივებული იყო. კეთილმსახური იმპერატორის, ანდრონიკე პალეოლოგის წინადადებით 1289 წელს მღვდელმთავართა და ღვთისმსახურთა კრებამ წმიდა ათანასე ერთხმად აირჩია ეკლესიის წინამძღვრად.

      ათანასე დიდი მონდომებით შეუდგა ახალი საქმის შესრულებას მთელი გულით იბრძვოდა რათა მწვალებლური სწავლება ამოეძირკვა სამწყსოდან,ის დაუნდობლათ ამხელდა სასახლის კარის და ეკლესიის მსახურთა მანკიერებებს.ამ ყოველივემ სასულიერო გავლენიენი პირების უკმაყოფილება გამოიწვია რის გამოც 1293 წელს წმიდანმა იძულებით კათედრა დატოვა. ნეტარი კვლავ განმარტოებულ მოღვაწეობას დაუბრუნდა თავის მონასტერში. 1303 წელს, უფლის ნებით, ათანასეს ხელმეორედ გადასცეს პატრიარქის კვერთხი. კიდევ შვიდი წელი ზიდა უფლის რჩეულმა მწყემსმთავრის მძიმე ჯვარი, მაგრამ 1311 წელს, როცა სამღვდელოებაში ისევ უკმაყოფილებამ იჩინა თავი, მან არ ისურვა, ეკლესიური შფოთის მიზეზი შექმნილიყო, თავის სავანეს მიაშურა. სიცოცხლის დასასრულს ათანასე კიდევ ერთხელ შეიქნა ღირსი იესო ქრისტეს გამოცხადებისა: უფალმა გაკიცხა იგი სამეუფო მოვალეობის ბოლომდე შეუსრულებლობისათვის. წმიდანმა ცრემლებით შეინანა თავისი სულმოკლეობა, რისთვისაც ცოდვათა შენდობა და საკვირველთქმედების ნიჭი მიემადლა. მღვდელმთავარი ათანასე ასი წლის ასაკში მიიცვალა XIV საუკუნის დასაწყისში.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►