ქრისტესშობიდან მესამე საუკუნეში, დეიკიუსის იმპერატორობის ჟამს, ქრისტიანთა საშინელი დევნა დაიწყო. ეფესოში, სწორედ ამ პერიოდში ცხოვრობდა შვიდი მეგობარი, შვიდი ყრმა - მაქსიმილიანე, იამბლიქოსი, მარტინიანე, დიონისე, ანტონინე, ექსაკუსტოდიანე (კონსტანტინე) და იოანე. ქრისტეს უდიდესი სიყვარული არ აძლევდა მათ საშუალებას ეღალატათ საკუთარი სარწმუნოებისთის, მაგრამ დეკიუსის საშინელი დევნისაც ეშინოდათ, ამიტომ შეშინებულებმა ქრისტეს ქალაქგარეთ მდებარე ერთ გამოქვაბულს შეაფარეს თავი, რომ ლოცვითა და მარხვით მომზადებულიყვნენ მოწამეობრივი ღვაწლისათვის. როცა უფლის რჩეულთ მიეძინათ, გამოქვაბულის შესასვლელი იმპერატორმა ქვებით ამოაქოლვინა. 170_ზე მეტი წლის შემდეგ, კეთილმსახური იმპერატორის, თეოდოსი მცირის (408-450) ზეობისას, ღმრთის განგებით, მღვიმე გაიხსნა და საკვირველი სასწაული აღესრულა: იმ მწვალებელთა სამხილებლად, რომლებიც მიცვალებულთა მკვდრეთით აღდგომას უარყოფდნენ, ეფესელმა ყრმებმა გამოიღვიძეს. ერთ-ერთი გადმოცემის მიხედვით წმიდანებმა პირველად 4 აგვისტოს მიიძინეს და 22 ოქტომბერს (ახალი სტილით 4 ნოემბერს) გამოიღვიძეს, სხვა გადმოცემით, 22 აგვისტო მათი მეორედ მიძინების დღეა.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►