როგორ დავიჯერო?
როგორ დავიჯერო?
თავი მოიკლაო ხევსურმა.
სისხლი გამეყინა, 
სული ამიტირდა,
ნათელში განისვენოს
შენ სულმა.
ნეტა ვინ ოხერმა,
ვინ ამოსაგდებმა,
დაწყევლა მთის 
მარგალიტები,
ჯერ თეო წავიდა,
წუხელი კი ალუდა...
წავიდნენ -
სამოთხის გვრიტები!

ღმერთს ებარებოდე,
ღმერთმა შეგიწყალოს,
ძმასიავით მტკივხარ და
მჭირხარ!
ბეჩავო, შენი სული
ღმერთმა შეიბრალოს,
ცრემლ არ დამიშრების
დიდ ხან!

ჰაუმე, შაიძრნენ 
კლდენი და ჭიუხნი,
-ვაჰემო, დასჭყივლა
არაგვმა...
დალოცვილ განგებას
ვერაფერს მივუხვდი,
ხევსურ კაცს
თვითმკვლელი დაგარქვა?

ბოლოს, რომ გიხილე
სურვილით კვდებოდნენ
თითები, სიმებთან შერთვის,
მღეროდი ვაჟკაცო,
"რომ ამათ შემყურე,
აქ არ დაგტოვებდა 
ღმერთი!"

არ მჯერა!
მომკლან და დაგლიჯონ
ეს გული!
რომ თავს მოიკლავდა
შენდარი ხევსური!


"თავს არ მოიკლას ქართველი, არა!
ის შეიძლება ბრძოლაში მოკვდეს!
ერთი იმედით: სიცოცხლე მარად
გაგრძელდე ქვეყნად და განმეორდეს!"