მიწიდან ცამდე როგორ შორია,
მინდა მთვარესთან ისევ თამაში.
ახლა გრძნობებმა ამიყოლია,
ჩუმი სიბნელე ფერთა გამაში.

მინდა სიშორე სულ უფრო ახლოს,
მინდა ვიკითხო თავი მეორე,
მინდა ზამთარში ზაფხული ვნახო,
დარაც აქამდე გავიმეორე....

შენ ვერ გაიგებ რა მინდა ახლა,
ხანდახან სათქმელს ამბობს თვალები.
ხან დიდ სიმართლეს ტყუილი ახლავს,
დაიჯერებ და შეგებრალები..

მეცინება და მაინც მოგისმენ,
ვისმენ სიცრუეს როგორც სიმართლეს,
ხომ დაფიქრდები ალბატ როდისმე,
ყველასთან ასე არ გაგიმართლებს,

ირგვლივ სიჩუმე ღამე შლის კარავს,
მახსოვს მთვარესთან ბევრი ვიცინე,
ნიავი ხეებს ხმელ ფოთლებს პარავს,
გაცრეცილ ამინდს კოცნის სიცივე.

იცი რა მინდა? ლურჯი ნაპირი,
და ნოსტალგია დღეთა კრებული.
იყოს მაისი თუნდაც აპრილი.
დღე სიყვარულით გაოცებული.

მინდა მზიანი ცოტა ფერმკრთალი,
დღე არეული გაშლილ კარტივით,
შენი სხეული ოდნავ შემკრთალი,
გადარეული ქუცა მარტივით..

მინდა ვუყურო დილის შემოსვლას,
დამათენდება თავზე აისი.
იასამნისფრად როგორ შემოსავს,
ატმის ყვავილებს ცელქი მაისი.

გინდა თუმცა კი ცოტა ძნელია,
ცივი ნიავი ქუცებს დაუვლის,
ჩემს გასაჭორად მთვარეს ელიან,
დეპრესია აქვს მალე გაუვლის...

გიორგი ხელაძე