აღნიშნული ნაშრომი ეძღვნება ბოლო ათწლეულში ქალთა შრომით მიგრაციას საქართველოდან მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნის მიმართულებით. კვლევა ჩატარდა 2013 წელს, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სასწვალო კურსის - " გენდერი და თანამედროვე ფემინისტური თეორიები"-ს ფარგლებში. კვლევის ავტორები არიან - ლია კაპანაძე, ნატა კაპანაძე, თამარ გაგნიაშვილი, ნესტან სარალიძე, ანა იოსელიანი და ნინო ლათიბაშვილი.

      კვლევის ძირითად მიზანს წარმოადგენს საზოგადოების დამოკიდებულებების აღწერა/შესწავლა ქალთა შრომით მიგრაციასთან დაკავშირებით.

შესავალი

      1990-იანი წლებიდან საქართველოდან სამუშაოდ დაძრულთა ნაკადმა მასშტაბური ხასიათი მიიღო, იმ პერიოდის საქართველო ნაომარი, უიმედო ჩაბნელებული უმუშევრობასა და შიმშილთან ასოცირდებოდა. სრულმა პოლიტიკურმა, ეკონომიკურმა და სოციალურმა ქაოსმა უპირველესად ქართველი მამაკაცი დაამარცხა, სწორედ ამ დროს სოციალურ ასპარეზზე გამოვიდა ქალი. საბჭოთა „რკინის კედელი“ უკვე აღარ არსებობდა და კანონიერი თუ უკანონო გზით საზღვრების გადალახვა გაცილებით გამარტივდა... თავდაპირველად ქართველი ქალები ძირითადად თურქეთში მიდიოდნენ სამუშაოდ, თურქეთს საბერძნეთი მოჰყვა, საბერძნეთს იტალია, ესპანეტი, პორტუგალია, ამერიკა... სტატისტიკის თანახმად დღეს შრომით მიგრაციაში წასულთა 65% ქალია, მათ უმრავლესობას უმაღლესი განათლება აქვს, თუმცა, უცხო ქვეყანაში შემთხვევით სამუშაოს სჯერდებიან. ქალთა აბსოლუტური უმრავლესობა უცხო ქვეყანაში ეკონომიკური მოტივებით მიდის. ამასთანავე უნდა აღინიშნოს, რომ „მიგრაციის ფემინიზაცია სპეციფიკურად ქართული მოვლენა არ გახლავთ. ასეთი ტენდენცია ზოგადად მსფლიოში არსებობს, რასაც შრომის საერთაშორის ბაზარზე ქალი მუშახელის მოთხოვნილება განსაზღვრავს. ეს ძირაითადად შიდა ოჯახური სამუშაოა, რაც დალაგებას, მოხუცისა და ბავშვის მოვლას, საჭმლის მომზადებას და ა. შ. გულისხმობს, რაც ტრადიციულად ქალის საქმიანობად აღიქმება.” მიუხედავად ქალთა შრომითი მიგრაციის მასშტაბებისა აღნიშნული საკითხი ნაკლებად განიხილება ქართულ საზოგადოებაში. არ საუბრობენ როგორც მიგრაციის გამომწვევ მიზეზებზე, ისე თვითონ მიგრანტის პრობლემებსა თუ მისი მიგრაციაში ყოფნის პოზიტიურ და ნეგატიურ მხარეებზე.

      საკმაოდ რთული ამოცანაა ქალთა შრომითი მიგრაციის დადებითი და უარყოფითი ასპექტების შეფასება. რატომღაც საზოგადოების მხრიდან მის დადებით ეკონომიკურ როლზე აქცენტი ნაკლებადაა გამახვილებული. როდესაც შრომითი მიგრანტი ტოვებს თავის ქვეყანას უდიდეს რისკზე მიდის, მაგრამ გამართლების შემთხვევაში მოგებული რჩება არა მარტო ემიგრანტი და მისი ოჯახი, არამედ სახელმწიფოც, სამუშაო ძალის ექსპორტის შედეგად სახელმწიფოები იღებენ მნიშვნელოვან შემოსავალს ვალუტის სახით ემიგრანტთა გზავნილების ფორმით, რომლებიც გავლენას ახდენს დონორი ქვეყნის განვითარებაზე. გზავნილები იხარჯება ბავშვების განათლებისთვის, უძრავი ქონების შესაძენად, ოჯახის სტატუსისა და მატერიალური მდგომარეობის ასამაღლებლად, ვალების დასაფარად.

იხილეთ კვლევის შედეგები:

"საზოგადოების დამოკიდებულებების კვლევა შრომითი მიგრაციის ფემინიზაციასთან დაკავშირებით"