ამქვეყნად მოვლენილ ყველა ადამიანს, ყველაზე მახინჯსაც კი, აქვს რაღაც ძალიან მიმზიდველი და გამორჩეული, ანუ მშვენიერი, - ხმადაბლად წარმოთქვა მერაბმა. - ადამიანს შეიძლება ძალიან ბევრი სიკეთე არგუნოს ღმერთმა, მაგრამ ამ სიკეთეთა შორის მხოლოდ ერთს, ყველაზე უფრო თვალსაჩინოს და ძლიერს ეწოდა სწორად მშვენიერი... მხოლოდ ერთს და, მთელი ცხოვრების განმავლობაში ებრძვის მაცდური ამ მშვენიერს, უნდა მისი მოკვლა და არც თუ ისე იშვიათად, ახერხებს კიდეც ამას.…

ის, რაც მართლა ვარ, კიდეც მამჩნია,-

ქართლის სისხლი ვარ, ჩქეფით გართული,

მცირეა, მაგრამ რაც გამაჩნია,

თრიალეთივით მხოლოდ ქართული.

ხოდა,აქა ვარ, სხვაგან სად წავალ?!

მე ქვად დახვედრა მიჯობს სეტყვობას!

ხოლო ვინცა ვარ, ხოლო რაცა ვარ,

სადაც არა ვარ, იქაც მეტყობა"

კახა სულუაშვილი