შუა ღამეა...თვალს ძილი არაფრით ეკარება...მინდა დავიძინო,რომ დავივიწყო ის საშინელი გულისტკივილი რასაც ახლა განვიცდი...ჩემს გულში უნდობლობამ დაისადგურა,ძნელია ამდენი იმედგაცრუებისა და ღალატის შემეგ ადამიანის ნდობა შეგეძლოს...ყველას ეჭვისთვალით ვუყურებ,მეშინია იგივე არ განმეორდეს,განმეორდეს ის ბოროტება,რამაც ჩემს გულს სამუამოდ დაასვა დაღი და ვეჭვობ რომ ეს ცხოვრების ბოლომდე დამტანჯავს და გამანადგურებს...ოთახში სრული სიჩუმე სუფევს...მყუდროებას მხოლოდ ქვითინი არღვევს...ეს ჩემი ქვითინია,გულმა ამდენ დარდს და ბოროტებას ვეღარ გაუძლო და თითქოს ტირილით შვებას მოველი...თენდება...უძილოსა და განადგურებულს,დაღლილს ამდენი ტირილისგან ღრმად ჩამძინებია...ვოცნებობ რომ ეს ყველაფერი მოლოდ საშინელი სიზმარი იყოს,რომელიც გაღვიძებისთანავე დასრულდება...