ხანდახან ღმერთი გულუხვია, მოწყალებას იღებს და დედამიწაზე ანგელოზს აგზავნის. ის ანგელოზი დიდხანს დაეძებს მხეცების ბრბოში მიმოფანტულ ადამიანებს. ეძებს და ყურში რაღაცას უჩურჩულებს.

არავინ იცის რას ეუბნება ანგელოზი იმათ, ან რა ენაზე, მაგრამ მისი წასვლის შემდეგ ყველაფერი იცვლება.

ნათქვამი სიტყვების შემდეგ ლეონარდომ – მონა ლიზა დახატა, ბრუნომ დედამიწა აამოძრავა, ჰემინგუეიმ მოხუცი და ზღვა გვაჩუქა.

ფარფლებმა Child in Time ჩაწერეს ძველ სტუდიაში. ბევრი დალია იმ დღეს პეისმა და დაბინდული გონებით ააწყო რიტმები.

ყველა ადამიანური გრძნობა, ყველა ემოცია, ყველაფერი რისი თქმაც შეიძლებოდა აქ მოათავსეს. შექმნეს და მეოცე საუკუნე დაჩრდილეს, უკეთესი არაფერი ყოფილა, ვერც შეიქმნება.

ვერასოდეს შექმნის ტიმბერლეიკი და ლედი გაგა მსგავსს, ვერც რადიოჰედი, ვერც პლაცებო. ამ დონეზე ვერავინ ავა.

ალბათ, იმ ანგელოზმა ის რიტმი უკარნახა ბლექმორს.