მხოლოდ ყველაზე უბრალო ნივთები არასოდეს გვიცრუებენ იმედს. ბედნიერება, როგორღაც, ძალიან უბრალოდ მოდის და მუდამ ბევრად უფრო მარტივად, ვიდრე კაცი ფიქრობს...

რავიკმა პირველად დაინახა რაღაც მეტი. ვნებით ტკბობის იქით შენიშნა ერთგულება, ბრუჟის მიღმა - გრძნობა, სიტყვების რახარუხის მიღმა - ადამიანური ნდობა. ყველაფერს ელოდა - ეჭვებს, კითხვებს, გაუგებრობას, მაგრამ ამს კი - არა. ასე ხდება ყოველთვის: მხოლოდ წვრილმანები ხსნიან ყველაფერს, მნიშვნელოვანი წცევები არაფერს ნიშნავს. მათში მეტად ბევრი რამ არის აღებული მელოდრამიდან, ცდუნებიდან, რომ ადამიანმა იცრუოს.

ადამიანებს უყვართ ერმანეთი და ამაში ყველაფერია. ეს ყველაზე უფრო დაუჯერებელიცაა და ყველაზე უფრო უბრალო რამეს ამ ქვეყანაზე!

... ერთსა და იმავე საგანს შეიძლება ეწოდოს სხვადასხვა სახელი... კარგიც და ცუდიც... ეს არაფერს ცვლის... მე მიყვარხარ და მეყვარები, ვიდრე სუნთქვას შევწყვეტ... ეს მტკიცედ ვიცი... შენ ჩემი ჰორიზონტი ხარ და ყველა ჩემი აზრი შენთან იყრის თავს... რაც უნდა მოხდეს, სულერთია, ჩემი სიყვარული შენ გეკუთვნის... არ გატყუებ... შენ არაფერს კარგავ... აი, რატომ მოვდივარ შენთან კვლავ და კვლავ... აი, რატომ არაფერზე მწყდება გული, რატომ არაფერში მიმაჩნია თავი დამნაშავედ... ერიხ მარია რემარკი - "ტრიუმფალური თაღი

 საკვირველია - თქვა ბოლოს წყნარად. - საკვრიველია... რომ ადამინს შეუძლია სიკვდილი, როდესაც უყვარს... ტრიუმფალური თაღი 

მეზიზღება შეყვარებულთა სულიერი შერწმის შესახებ ენით ლაქლაქი, რადგან ვიცოდი, რომ სიყვარულით გართობა ერთ არსებად ქცევა არ შეიძლება და შეყვარებულთ მართებთ ხშირი დაშორება, რომ უფრო მეტად დააფასონ ახლად შეხვედრა. საყვარელ არსებასთან შეხვედრის ფასი მხოლოდ იმან იცის, ვინც არაერთხელ დარჩენილა მარტოობაში ყოველივე დანარჩენი კი ასუსტებს სიყვარულის დაძაბულობას... "სამი მეგობარი

ძალაუფლება ყველაზე გადამდები სნეულებაა დედამიწაზე.

განშორებისას სიხარულს არ გრძნობ, მაშინაც კი როცა სასოწარკვეთილებას ემშვიდობები...

– სახე! სახე! ვინ კითხულობს იაფია თუ ფასდაუდებელი?ყოველივე ეს შეიძლება იკითხო ვიდრე არ გაბმულხარ, მაგარმ თუ გაები, ვეღარაფერი დაგიხსნის, შენ გაკავებს სიყვარული და არა ადამიანი, შემთხვევით რომ ატარებ მის სახელს. შენ დაბრმავებული ხარ წარმოსახვის თამაშით. განა შეგიძლია მსჯელობა და შეფასება? სიყვარულმა არ იცის არც ზომა, არც ფასი...

ადამიანი მაშინ ბერდება როცა ვეღარაფერს გრძნობს

... როგორ აღწევს მზე საუკუნეთა წყვდიადში! რა წითელია! ყაყაჩოებით დამშვენებული ნაზი კორდები სიყმაწვილისა, მოუთმენელი სისხლი, მოლოდინით ანთებული. ზღვის მარადიული იავნანა, ჩაძირულ ქალაქ ვინეტას ზარები... ზღაპრული ბედნიერებაა იწვე და არაფერზე იფიქრო...

რა თქმა უნდა სხვისთვის ადვილია საყვედურის ნიშნად თავის გაქნევა და კეთილგონიერებისაკენ მოწოდება. სამგზის წყეულ იყოს ეს კეთილგონიერება! სქმე სულაც არ გახლავთ ასე უბრალოდ! ცხოვრება არის ცხოვრება, არაფერი ღირს და უსასრულოდ ბევრი ღირს. შეიძლება უარი თქვა სიცოცხლეზე–ეს ძნელი არ არის, მაგრამ განა იმავე დროს უარს არ ამბობ შურისგებაზე, ყველაფერზე რასაც ყოველდღე, ყოველ საათს დასცინიან, რაზეც მასხრობენ რასაც ეცოდება კაცობრიობის რწმენა. ეს რწმენა ცოცხლობს ყველაფრის მიუხედავად. თუმცა ცარიელია ეს შენი ცხოვრება, მაგრამ ცარიელი ფისტონივით ვერ გაისვრი! კიდევ გამოგადგება ბრძოლისთვის, როცა დაჰკრავს საათი ისევ დაგჭირდება...

სიყვარულს ჩირქს არ სცხებენ მეგობრობით. დასასრული არის დასასრული

მელანქოლია მაშინ გერევა, როცა ცხოვრებაზე, სიცოცხლეზე ფიქრობ, ცინიკოსი კი მაშინ ხდები, როცა ხედავ თუ რად აქცევს ადამიანთა უმრავლესობა ამ ცხოვრებას...

… მარტოობას ყველა ნელ - ნელა შევეჩვიეთ, ის რაც ოდესღაც ერთმანეთთან გვაკავშირებდა, ახლა დარღვეულია. ისე დავცვივდით, როგორც გაწყვეტილი ძაფიდან მიწის მძივები. უკვე აღარაფერია მყარი. – ერთხელ სიყმაწვილეში, სათიბში ვიწექი. ზაფხული იყო, ცაზე ღრუბლის ნასახი არ ჩანდა. ვიდრე დავიძინებდი, ორიონს გავცქეროდი. შორს ეკიდა, ჰორიზონტზე, ტყის თავზე. შუაღამისას რომ გამომეღვიძა, ვხედავ – ორიონი პირდაპირ ჩემს თავზეა. ეს ამბავი მთელი ცხოვრების განმავლობაში დამამახსოვრდა. სკოლაში ვისწავლე, რომ დედამიწა პლანეტაა და თავისი ღერძის გარშემო ბრუნავს, მაგრამ ეს განყენებულად მესმოდა, არასოდეს დავფიქრებულვარ ამაზე. მაშინ პირველად ვიგრძენი, რომ ეს მართლაც ასეა. ვიგრძენი, როგორ უხმაუროდ ტრიალებს დედამიწა განუზომელ, უზარმაზარ სივრცეში. ისეთი ძალით ვიგრძენი ეს, რომ ბალახს ჩავეჭიდე, შემეშინდა – არ წამიღოს მეთქი. ჩანს, ეს მოხდა იმიტომ, რომ ღრმა ძილიდან გამოფხიზლებულმა, წამით მეხსიერებისა და ჩვეულების მიერ მიტოვებულმა, ჩემ თვალწინ დავინახე უზარმაზარი, ადილიდან გადანაცვლებული ცა. უეცრად ჩემთვის დედამიწა საკმარისად საიმედო არ აღმოჩნდა.
და იმ დღიდან ასეთივე დარჩა…

"ჩემი აზრით, ქალი არაფერს უნდა ეუბნებოდეს მამაკაცს იმის შესახებ, რომ უყვარს. ის დაე, მისმა გაბრწყინებულმა, ბედნიერმა თვალებმა თქვან. ისინი ყველა სიტყვაზე უფრო მჭევრმეტყველნი არიან. "

რა უნდა მისცეს ერთმა ადამიანმა მეორეს ერთი წვეთი სითბოს გარდა? და რა უნდა იყოს ამაზე დიდი?

ქალი ან უნდა გააღმერთო, ან უნდა მიატოვო...

"რასაც დაივიწყებ, მერე ის მთელ სიცოცხლეში გაკლია... "

მეტისმეტად სერიოზული რამ არის ცხოვრება, რომ იმაზე ადრე დასრულდეს, ვიდრე სუნთქვას შევწყვეტთ

უცნაურია. ყოველთვის გვეჩვენება, რომ ადამიანს დავეხმარეთ და განზე ვდგებით ხოლმე მაშინ, როცა ყველაზე მეტად უჭირს.

ყველაფერი, რისი მოგვარებაც ფულით ხერხდება იაფია

ვინც არაფერს ელის, არც გულს გაიტეხს–აი, ცხოვრების კარგი საფუძველი.

ბედნიერების ყველაზე უფრო მერყევი ნაირსახეობა - სიყვარულია

Чем примитивнее человек, тем более высокого он о себе мнения.

Я ничего не имею против приключений, и ничего — против любви. И меньше всего — против тех, которые дают нам немного тепла, когда мы в пути. Может быть, я немножко против нас самих. Потому что мы берем, а взамен можем дать очень немногое…

Странно, каких только путей мы не выбираем, чтобы скрыть свои истинные чувства.

Только не принимать ничего близко к сердцу. Ведь то, что примешь, хочется удержать. А удержать нельзя ничего.