საკანდიდატო დისერტაცია რომ დავიცავი,ბანკეტი გადავიხადე,მაშინ ბანკეტი მთავრობის მიერ აკრძალული არ იყო.

   ნოდარ დუმბაძე თამადობდა.

   ზუგდიდელმა მეგობრებმა შემწვარი ვაცი ჩამომიტანეს,ორიგინალურდ იყო შემწვარი-ფეხებზე იდგა.სუფრაზე რომ დავდგით,შეზარხოშებული სტუმრები აღფრთოვანდნენ,მეც არ ვაციე,არც ვაცხელე და ჯიხვია მეთქი,გამოვაცხადე.

   ნოდარ ჩხეიძემ მოხერხებულად ჩამოაჭრა "ჯიხვს" ხორცი და ჩამოარიგა.

   ვხედავ გაჭრა ჩვენმა ტყუილმა,მოწონების შეძახილები მესმის,რა გემრიელი ყოფილა ჯიხვის ხორციო,-ვინც პირველად მიირთმევდა ,შენც აგაშენა ღმერთმა,რამდენი ხანია ჯიხვის ხორცი არ მიგემნიაო,-ზოგმა.

   ქეიფის დასასრულს ნოდარმა მიხმო,მხარე ხელი გადამდო და მიჩურჩულა:

  -ისე ტყუილს ბავშვობიდან ნუ მიეჩვევი,მიშველაძე,თვარა სადოქტორომდე მისვლა გაგიჭირდება,ჯიხვები ჩვენ ვართ,აი,თხა ჯიხვად რომ მოგვასაღეო.

   მაშინ "ჯიხვს" მოტყუებულს,უცოდინარს,"ღრმა პროვინციელს"ეძახდნენ.

რევაზ მიშველაძე