გვიანბრინჯაო-ადრერკინის ხანის აღმოსავლურ-ქართული კერამიკა

       როგორც ცნობილია, აღოსავლეთ საქართველი მეტად მდიდარია კერამიკური წარმოებისთვის საჭირო ნედლეულით და აქ მცხოვრები ხალხიც უძველესი დროიდან მოკიდებული ინტენსიურად მისდევს თიხის ნაწარმის დამზადებას. გვიანბრინჯაო-რკინის ხანაში თხას ფართო გამოყენება აქვს, ადამიანი თხისგან ყველაზე დიდი რაოდენობით ამზადებს ჭურჭელს, ფართოდ იყენებს მას მეტალურგიულ და ლითნდამმუშავებელ წარმოებაში, თიხით ილესება საცხოვრებელ ნაგებობათა ხის კედლები და გადახურვა, ღუმელები და საკურთხევლები, თორნეები. თიხისგან მზადდება სხვადასხვა ღვთაებათა ქანდაკებები, საბეჭდავები და სხვა მრავალი.. ამრიგად, კერამიკული წარმოება გვიანბრინჯაო-რკინის ხანის აღოსავლეთ საქართველოს მოსახლეობის სამეურნეო ცხოვრებაში ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი დარგია, მისი ნაწარმი კი არქეოლოგიური კულტურის ერთ-ერთი ძირითადი განმსაზღვრელი.