მარტა მოთამაშეა, რომელმაც ჭეშმარიტების საძიებლად წამოიწყო ეს თამაში. საკუთარი ცნობიერების ქვესკნელში ვარდება და ცდილობს ყველა როლი მოირგოს, ადამიანებს მოერგოს. უკუიგდებს ანტიკურობას და თანამედროვეობისკენ მიისწრაფვის. თამაშობს ლიტერატურულ პერსონაჟებს, თითქმის უნაკლოებს, ნაკლებად შემამჩნეველი ნაკლით. ის ფენომენალური იყო...

      მოთამაშეები სხვადასხვანაირად იქცევიან ხოლმე - ზოგი უფრო ბედნიერი ხდება (რადგან თამაში ძალას მატებს); ზოგი - სევდიანი (რადგანაც გონია, რომ ბოლომდე მის წამოწყებულ თამაშს ვერ მიიყვანს); ზოგი - არაბუნებრივი (რადგანაც როლები ერთმანეთში ერევა და ტყუილების ქსელში იხლართება); ზოგიც კი - საშიში (რადგანაც ეს თამაში რეალობაში გადადის და მისი ცხოვრების სტილი ხდება)...

      მარტა ცდილობდა ადამიანებისგან „კარგი“ თვისებები აეღო, ეს გამოსდიოდა კიდეც, მაგრამ რამდენად მართალი იყო სხვებთან ან საკუთარ თავთან? მას უნდოდა ყყველას ჰყვარებოდა, ყველასთვის მისაწვდომი და ამავდროულად მიუწვდომელიც ყოფილიყო, უნდოდა იდეალად ქცევა. ზოგჯერ ავიწყდებოდა კიდეც, რომ თამაშობდა...

      რომელ ფიზიონომისტს შეუძლია ისევე სწრაფად და რაც ყველაზე მთავარია სწორად ამოიცნოს ადამიანის ხასითი, როგორც ძალას, რომელიც უცებ აუღებს ხოლმე ალღოს უცნობს და თამაშში ერთვება, ცდილობს გამოიცნოს იდეალიზმისკენ სწრაფვა იდეალურ ადამიანს ძალუძს, თუ უბრალო მატყუარას, რომელიც გარეგნულ სილამაზეში ამდენ ზიზღსა და ბოროტებას მალავს. როცა სიტყვები არამყარია და არაბუნებრივი ფიქრის შედეგია, მას გარსი ეცლება და კარგავს აზრს. დრო კი ყველაფერს თავის დაღს ასვამს.

      მარტა თავიდან სევდიანი იყო, შემდეგ ბედნიერი, მერე საშიში (რომელმაც ძალიან დიდხანს გასტანა) და ბოლოს არაბუნებრივი, სადაც გამოიჭირეს კიდეც. ის იდეალიზმისკენ ისწრაფვოდა და ყველაფერს კარგად თვლიდა, კარგი მათემატიკოსი და ამავდროულად მეზღაპრეც იყო. მისი ტყუილები სამუდამოდ არ დაიმალებოდა. ამბობენ სჯობს გვიან, ვიდრე არასდროსო, ხოდა ეს გვიანიც დადგა 16 წლის შემდეგ. ის უკვე არაფერს წარმოადგენდა, ჯერ ერთი აგური ეცლებოდა, შემდეგ მეორე და ასე, საბოლოოდ კი მისი ნაშენი კოშკი დაინგრა...

      ბოლოს ხვდება, რომ ეს რეალობაა და მისი აღქმის უნარს კარგავს...

      ოკეანის შუა გულში ეშვება და თავს მის კამკამა წყალს წირავს, რადგანაც ის თამაშში მართლაც უნაკლო ჩანდა...

      მარტა ადამიანი იყო...