ლექსი ოპერაციაზე 

აი გათენდა საშაბათ დილა,

დღეს მიკეთებენ ოპერაციას 

სახლიდან ველი, მაგრამ არ ჩანან

დღეს, თუ მე მჭრიან მათ არ იციან.

15წუთი აკლია თორმეტს

უკვე იწყება ოპერაცია.

თამაზი მოდის მხარზე ხელსმადებს...

და მეუბნება ნუ გეშინია

კაბა გამხადეს, ხალათს მაცმევენ,

რკინებს მიმაკრეს თითქოს გავრბოდე

ნემსს მიკეთებენ გასაყუჩებელს

და მაგიდაზე უხმოდ ავდივარ

თავზე ზეწარი გადამაფარეს,

შემომეხვივნენ გარს ექიმები

ხელში უჭირავთ დიდი დანები

უკვე იწყება ოპერაცია.

არ გამჭრთ, შევთხოვ რადგანაც ფეხი

 გაყუჩებული არა მაქვს კათგად,

არა არ გამწრათ ამ ლაპარაკში

შეუბრალებლად დამისვეს დანა.

ვაიმე, დედა უცებ შევდძახე,

მაგრამ დედიკო იქ არსად ჩანდა

ვისღა შევცუვლო ჩემს თავის გარდა

და სიმწრისაგან ვიწყებდი კანკალს.

ცოტახნის შემდეგ დავწყნადრდი, მაგრამ

თითქოს მომესმა რაღაც მტვრევის ხმა

გადავიხედე და რასა ვხედავ ...

თურმე მტვრევენ ჩემს ფეხის ძვლებსა.

უკვე შევშინდი და გული დამწყდა

ასეთი ბედი რად მომცა ღმერთმა

რა დავაშავე რომ ვიტანჯები როდემდის

უნდა ვიტანჯო ნეტავ?!

გულაღმა ვწევარ თეთრ კედლებს ვუმზერ

და მაგონდება ჩემი წარსული 

ამ მოგონებით გული მიკვდება,

რომ ჩემი დღენი ვარ დატანჯული.

ოხ, ვინც დამწყევლა არ........

ტანჯული იყოს ის სიცოცხლეში

ამ ფიქრში ვიყავ, რაღაც შეხებამ სემიპყრო უცებ...

ოჰ, ღმერთო ჩემო მგონი მეშველა

ოპერაცია დამთავრდა უკვე

დიახ დამთავრდა, მაგრამ ჩემს ტანჯვას

განა ოდესმე ექნება შველა?!

დაე, ვიტანჯო ყველას ავიტან,

შედეგიანი იყოს ნეტავი..!

შემომახვიეს თაბაშირი გადამაწვინეს ჩემსა საწოლზე,

თაბაშირისგან გაშეშებული,

ერთი საათის სემდეგ დამეწყო

მწარე ტკივილი, აუტანელი

ამ ტკივილებხე მწარედ ვტიროდი

და ვიძახოდი ვაიმე, დედა...

ჩემი სიცოცხლე ცრემლზე მწარეა

რადგანაც გული სევდით სავსეა

როდის იქნება,ნეტავ რომ ვიტყვი

ქვეყნად სიცოცხლე მარტლაც კარგია..

ნეტავ რად გავჩნდი ამ ქვეყანახე?!

რად დავიბადე მე უბედური...

უკეთეს იყო მოვმკვდარიყავი

თუ ასეთ დღეში ჩავვარდებოდი.

რად უნდა ვიწვე გაშეშებული

და ძლიერ ტკივის რად უნდ ვებრძოდე?

რად ვარ ტოლებში გმოთიშული

და მათ სიხარულს არ ვიზიარებ,

ეჰ, ცხოვრება ლატარიაა

ზოგი მოიგებს,ზოგი კი არა,

ეს ჩემი ბედიც ასეთი არის

ზოგი მორჩება, ზოგი კი არა...