გუშინ სიგიჯეების დღე იყო არგეგონოთ რაიმე ნაცრისფერი პირიქით სავსე იყო ფერებით.. ჩემით იყო სავსე სამყარო სანამ ფეხი არშევაბიჯე სევდიან სამყაროში.. ეს მხოლოდ ჩემით თუ მოხდებოოდა თორემ ჩემს ფერებს ჩემს გარდა ვინ გააშავებს?

ყვითელი ფოთლები კი ისე მღერიან იმდენ რამეს ჩურჩუულებენ თავისთვის თითქოს თავისთვის საიდუმლოს აღარ იტოვებენო.. მღერიან მღერიან და სევდიანად შორებიან მშობელს ისე როგორც მე წლების წინ..

მე კი როგორც გუშინ ვწერდი იმ უხსოვარ ადგილას დავრჩი საიდანაც შენ მარტომ გააგრძელე სიარული ვერ გამოგყვებოდი არვიცოდი სად მიდიიოდი ვერ შეგეკედლე ვერ დავიწყე შენით სუნთქვაა ვერ ვისწავლე შენით არსებოობაა.. არადაა მაშინ მიყვარდი როდესაც ერთგულების ფასი არვიცოოდი.. მაშინ ვლოცულობდი შენთვის როდესაც რწმენა არგამაჩნდა მაშინ ვიყავი შენით სავსე როდესაც სრულ სიცარიელეს განვიცდიიდიი ეს დიიდ ბრძოლას გავდაა ჩემითვე დაწყებულს და ჩემითვე დამთავრებულს..

ვეძებდი და ამ ძიებაში დავიკარგე.. სიახლეები მიყვარს .. მაგრამ იმდენად დავიღალე ამძიებით რომ ლამის დასაწყიშივე მივატოვე.. ჩემით არის სავსე ეს სამყარო და ჩემს გარეშე ცარიელი.. ჩემით ვსუნთქავდი და ჩემი თავი უარყავი..

 ბუნების გარდა ყველაფერი გძაგს და გაქცვა გინდა არადა როოგორია საკუთარ თავს გაექცე სად წახვალ სად წაუხვალ/.. სიგარეტის კვამლში რომ იკარგები გაბრუებული სევდისგან ტკივილისგან ძირმხოხავი რომ ხარ და გახდენდება დედა ... 

არადა სანამ საკუთარ თავს არშეიყვარებ ! არდააფასებ !  ვერავის სიყვარულს და მიტევებას ვერისწავლი ! საკუთარ თაავს უნდა აპატიო ყველა ის სიყალბე ბიბილწე რომ შეყვარება შეძლო..  სიყვარული კი განგწმენდ შენ ..