ხშირად გამიგია, "ჩვილი ბავშვის სუნზე ვგიჟდებიო," მე კი ჩემთვის მიფიქრია, "სუნი შეიძლება მოგწონდეს, მაგრამ მასზე გაგიჟება როგორ შეიძლებათქო," ახლა კი მე, ხმამაღლა ვაცხადებ, "მე ვგიჟდები შენი, ჩემი პრინცესას სუნზე!" ან როგორ შეიძლება არ ვგიჟდებოდე, როცა ყველგან შენი სურნელი ტრიალებს?! როცა შენი სუნის შეგრძნებისას გული საოცარი სითბოთი და სიამაყით მევსება, როცა ამ სუნის მატარებელი მთელი სამყაროა ჩემთვის... ეს ხომ სასწაულია?! მე, სულ შენი სუნით ვსუნთქავ... ღამით, როცა ჩემ მკერდქვეშ, გულთან შემოძვრები და მშვიდად გძინავს... როდესაც შენი მორიგი ახირების გამო ჩემ გულზე მოკრული მთელი ხმით ტირი, და მაშინაც კი შენი სუნით ვსუნთქავ, როცა თამაშით დაღლილს ჩემს ბეჭზე გძინავს... ხარბად ვეწაფები შენს სურნელს და გულში ვინახავ... ვიცი, დრო მალე გავა, გაიზრდები და როცა შენი მოხუცი დედის სუნით ტკბობას უკვე შენი პატარის სუნით ტკბობას ამჯობინებ, აი მე მაშინ გავიხსენებ შენ საოცრად ნაზ და სასიამოვნო სუნს და ჩუმად, სევდიანად გავიღიმებ გაფრენილი წლების მოსაგონებლად... მერე შენც "შეინახავ" შენი შვილის სუნს და ასე გაგრძელდება დაუსრულებლად... ჩემ ლამაზ დედიკოსაც ხომ ახსოვს ჩემი სუნი? ხოდა ახლა, როცა შენ მშვიდად გძინავს და მე ყოველი წინადადების ბოლოს თვალს შენსკენ ვაპარებ, მთელი ოთახი შენი სუნითაა გაჟღენთილი, მეც ხარბად ვისუნთქავ ამ სურნელს და სამუდამოდ გულში ვინახავ...

თ. გაზდელიანი