ღამეა, წვიმის ხმაურმა და ნოსტალგიურმა სურნელმა, ღამისეული სიმყუდროვე შემოაფრქვია ნაცრისფერი გარემოდან საძინებელში.. როგორც ყოველთვის ჩაფიქრებული ვარ, ბევრს ვფიქრობ…

იცი, წუხელის როგორ მესიზმრე?

ჩემსკენ გაწვდილი თბილი ხელებით....

თითქოს რაღაცას მეუბნებოდი

მე კი ვერაფრით, ვეღარ…

როცა გულის ხმაური არ გაძინებს,

როცა თითებს შორის ნაპრალებში

მთვარის შუქიც ვეღარ აღწევს..

როცა ოთახი მონატრებით ვეღარ სუნთქავს..

როცა სისხლში გარეული…

მოკლედ შენ ასეთი "პოსტუკა" არ გეკადრება და ამაზე ბევრად გრანდიოზული რამის ღირსი ხარ, მაგრამ ეს "ნაუცბადევი" რაღაც მაინც უნდა გამეკეთებინა ☺ ბოლობოლო გაგაცინებს მაინც…

არასდროს გასაგზავნი წერილი

       ღამე უეცრად თავს რომ არ დამატყდეს თავისი ჯადოსნობით და მონატრებამ…

ყველაფერი კარგად იქნება

შენზე ფიქრებში მომეჩვენა რომ წამი გაჩერდა,

ქარი ამღერდა, გულმა ოცნება გაბედა,

ღრუბელი ცას კვალს აღარ ამჩნევდა,

ფიქრის ზღვაც უფრო აღელდა.…

ავტორი: თამარ ჭყოიძე…

"როცა არ ვარ ადამიანობის ხასიათზე, (ანუ, როცა არ მინდა გამოგიყენოთ... არ მინდა თქვენით ვითამაშო... არ მინდა თქვენი გული ხელში დავიკავო, თოვლის გუნდასავით ვატრიალო  და…