- რად მიყვარს ზაფხული? იმისთვის მომწონს და მიყვარს, რომ მზე მაღლა სდგას, თავს დამყურებს , უხვად მაფრქვევს ცხოველმყოფელ სხივებს, გულს მიშუქებს და მათბობს , მთელ არსებას მინათებს. იცი, რა სიამოვნებას ვგრძნობ, როცა მის ბრჭყვიალა სხივებში ვარ გახვეული, როგორც სატრფოს სურნელოვან თმაში?!

      ნუ ემალები მზეს! დატკბი მისი ელვარებით, მადლი შესწირე მადლით მოსილსა, თაყვანი ეცი მას: ღვთის თვალია იგი, თვით შემოქმედია იგი ჩვენი ქვეყნისა და ცხოვრების მომცველი... კიდევ იმიტომ მიყვარს ზაფხული, რომ ნიავივით თავისუფალი ვარ მაშინ. სხვა დროს მიჭედილი გულსა ქენჯ საქმეზედ და თავჩაკრული, ზაფხულობით ახსნილი ვარ, აშვებული, უბორკილო.

      ისე მომსურვილდება ზაფზული, როგორც სწყურია თავისუფლება ხელსაფქვავზედ მიჯაჭვულ მონას, რომელიც შეუფერხებლივ დადის ირგვლივ ერთფერად, რომ ატრიალოს დოლაბი და ფქვას საფქვავი. ტურფა ფერებით არის ჩემთვის ზაფხული გაფერადებული იმ თვალწარმტაც საღებავებით, რომლებიც მხოლოდ სინათლეს და თავსიუფლებას შეუძლიათ შეაზავონ.

ვასილ ბარნოვი