ელატიაშიმის, თუქრების თარეშისას, ერთ უფლისმოშიშ ოჯახში დაიბადა ფილოთეოზ ათონელი. მშობლებს ეშინოდათ კარზე მოსული მტრის, ამიტომ ისინი, სხვა ქალაქში - ქრისოპოლში გადასახლდნენ. გადასახლებიდან რამდენიმე ხანში მიიცვალა ფილოთეოზის მამა. მალევე თურქებმა ფილოთეოზი და მისი ძმა შეიპყრეს და ციხეში ჩააგდეს, საიდანაც თავად ღვთისმშობელმა გამოიხსნა. ყოვლადწმიდა ქალწული ბავშვებს დედის სახით გამოეცხადა და ქალაქ ნეაპოლის (მცირე აზია) ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის მონასტერში მიიყვანა. აქ ძმები ბერად აღიკვეცნენ.

      გავიდა რამოდენიმე წელიწადი. ფილოთეოზის დედას ევდიკიას ამ დროის მანძილზე მისი შვილების შესახებ არაფერი სმენია,ღვთის განგებით ის ჩავიდა ნეოპოლში და დედათა მონასტერში მონაზვნად შედგა. რამდენიმე ხნის შემდეგ იგი სხვა თანამოსაგრე დედებთან ერთად იმ სავანეში მოხვდა ტაძრის დღესასწაულზე, სადაც მისი ძეები მოღვაწეობდნენ, მათ მაშინვე იცნეს ერთმანეთი, გაკვირვებულმა და გახარებულმა დედამ შვილებს ჰკითხა, აქ როგორ აღმოჩნდითო. შვილებმა უპასუხეს: "ეს შენ უკეთ უწყი; განა თავად არ მოგვიყვანე აქ საპყრობილიდან გამოხსნის შემდეგ?!" ევდოკია დარწმუნდა, რომ ღვთისმშობელმა მისი მხურვალე ლოცვები უპასუხოდ არ დატოვა.

      დედის გარდაცვალების შემდეგ ფილოთეოზი ათონის მთაზე ბერად აღიკვეცება, სადაც დიონისეს მონასტრის ძმობაში შევიდარის შემდეგაც ის განმარტოვდა. გამუდმებული ლოცვითი ღვაწლით ღირსმა მამამ სულიერ სრულყოფილებას მიაღწია და განჭვრეტის მადლი მოიგო. ოთხმოცდაოთხი წლის ასაკში უფლის რჩეულმა მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს. სიკვდილის წინ წმიდანმა თავის მოწაფეებს სთხოვა, მისი ცხედარი არ დაეკრძალათ და უპატიოდ დაეგდოთ ტყეში, ფრინველებისა და მხეცების საჯიჯგნად. ძმებმა შეასრულეს მოძღვრის კურთხევა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც უფალმა საკვირველი ნათებით განადიდა თავისი რჩეულის წმიდა ნეშტი, იგი პატივით გადააბრძანეს სავანეში.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►