25 დეკემბერი - მსოფლიო ეკლესიის უდიდესი ნაწილი შობის დიდ დღესასწაულს ზეიმობს (დიახ, დიდს და არა ბრწყინვალეს. ბრწყინვალე მხოლოდ აღდგომაა). არ აქვს არსებითი მნიშვნელობა ეს 25 დეკემბერი 25_ში დადგება თუ იანვრის 7_ში, მთავარია, რომ 25 დეკემბერი არსებობს. ჩემთვის როგორც ერთი ქრისტიანისთვის შობა ყველაზე ამოუხსნელი მოვლენაა აღდგომასთან და ჯვარცმასთან ერთად. სწორედ ამიტომ არის დღესასწაული მშვენიერი. სინამდვილიდან გამონათებული ერთი პატარა ნაწილიც კი, დიდ სიხარულს განიჭებს ადამიანს და ეს მთელი ცხოვრება გრძელდება დაუსრულებლად. ამ საინტერესო და უცნაურ გზას მიჰყვება თითოეული ეკლესიაც და ესწრაფვის ნათლის მიღებას, იმ ნათლისა, რომელზეც იოანე ღვთისმეტყველი საუბრობს სახარების შესავალში: სწორედ ამ რწმენით ვიკრიბებით ქართველი კათოლიკენი ყოველ ჯერზე ევქარისტიული ტაბლის ირგვლივ და ვიხსენებთ ჩვენს მაცხოვარს და მხსნელს. ასე ხდება 25 დეკემბერსაც, საქართველოში 27 სამრევლოთი წარმოდგენილი კათოლიკენი იხსნებენ მაცხოვრის, მხსნელის მოვლინებას ამ ქვეყანაზე ჩვენს მიწაზე. თქვენი მონა მორჩილი ლიტურგიას თბილისის ღვთისმშობლის მიძინების (ზეცად აღყვანების) ტაძარში დაესწრო. ეს ტაძარი ცენტრალურია სამოციქულო ადმინისტრაციაში და ამიტომაც გამოირჩევა ბევრი სტუმარით. აქ მოდიან ის პოლიტიკოსებიც, ვისაც საქართველოს მრავალკონფესიურობისთვის ხაზის გასმა სურთ. აქ მოდიან ის ადამიანებიც, ვინც ლათინური ესთეტიკით არიან გატაცებულნი. თითქოს ეს აძლევს შობას განსაკუთრებულ მშვენებას და სწორედ ამ დროს ვფიქრბდები ხოლმე, რა იქნებოდა ჩვენი ან ვინმეს რწმენა, რომ არა მეგობრობა მაგრამ ეს სრულიად სხვა თემაა. ახლა კი თავი რომ არ შეგაწყინოთ დაგიტოვებთ სახარებიდან ერთ ძვირფას ამონარიდს (რომელი არ არის ძვირფასი?) და წმ. ლიტურგიის ამსახველ რამდენიმე მშვენიერ სურათს.

„და სიტყუაჲ იგი ჴორციელ იქმნა და დაემკჳდრა ჩუენ შორის, და ვიხილეთ დიდებაჲ მისი, დიდებაჲ ვითარცა მხოლოდ შობილისაჲ მამისა მიერ, სავსე მადლითა და ჭეშმარიტებითა.”