ამ ბნელი ღამის შუა საათში მარტო ვარ ჩემთვის,წვიმის ამარა ალბათ ამინდმა რომ დამატყვევა შენზე ფიქრებში კვლავ ჩამატარა. თითქოს ბედნიერ დღეთა სვლა არის, მაგრამ გულში სულ სხვა ცეცხლი ანთია, თითქოს რომ მზიან ამინდში ვცოცხლობ ჩემს გულში მუდამ,მუდამ ავდრიან ჟანგბადმორეულ სფეროში,კოცონი ანთია... კოცონშ შენ ხარ ცეცხლის მმართველი, შენ აანთე და სულ დაიკარგე.. რაღაც გეწყინა,წახვედი და ვითომ სხვა "მეცეცხლე" აიყვანე. ამ ბავშვურ კამათში და მსახიობობაში დრო გავიდა და..გრძნობები დამრჩა... ბედნიერი ვარ რომ მიყვარხარ, მაგრამ წვიმს...და შენ ჩემთან არ ხარ... მე და შენ ერთად არ ვართ. გიყვარვარ?–ალბათ არა. შენთვის ერთი სიტყვის თქმა დამრჩება ცხოვრების ნატვრად... ბოლო ლექსია შენ რაც მოგიძღვენი, ღმერთი გფარავდეს.კარგად....