21 მაისს (ძვ. სტ. 18 აპრილს) ქრისტეს ეკლესია იხსენიებს წმინდა არსენი დიდს!      მეოთხე საუკუნეში, 354 წელს, იმპერიის დედაქალაქ რომში, კეთილმსახური ქრისტიანის ოჯახში დაიბადა ღირსი არსენი. არსენმა მცირე ასაკიდანვე გამოიჩინა ქრისტეს სიყვარული და მისდამი მსახურებისთვის თავის შეწირვა გადაწყვიტა. ახალგაზრდა არსენს დიაკვნად დაასხეს ხელი. მოგვიანებით როდესაც რომის იმპერიის აღმოსავლეთის მმართველმა თეოდოსიმ არსენის განათლებისა და ღვთისმოსაობის შესახებ შეიტყო თავისი ვაჟების აღზრდა დაავალა. განმარტოებული ცხოვრებისთვის თავგადადებულ მამას არ სურდა საიმპერატორო ტახტზე ცხოვრება, მაგრამ თავისი სურვილის წინააღმდეგ, არსენი იძულებული გახდა დამორჩილებოდა იმპერატორის ნებას - იმ ხანად წმიდა მამა 29 წლისა იყო.      კონსტანტინეპოლში ჩასული წმიდა არსენი დიდი პატივით მიიღო იმპერატორმა თეოდოსიმ და სთხოვა, მეფისწულები ღვთისმოშიშებით აღეზარდა: „თუმცა ისინი უფლისწულები არიან, მაგრამ ყველაფერში უნდა დაგემორჩილონ, როგორც მამას და მასწავლებელს“. ღირსი მამა გულმოდგინედ შეუდგა ყრმათა აღზრდას, მაგრამ დიდი პატივი,…► ვრცლად ◄

ივლისითვენიივლისის თვის წმინდათა ცხოვრება► ვრცლად ◄

11 ივლისს (ძვ. სტ. 28 ივნისს) ქრისტეს ეკლსია იხსენებს ვალაამელ მამებს - სერგის და გერმანეს      ქრისტეს შობიდან პირველსავე საუკუნეში, კუნძულ ვალაამზე (დღევანდელი ფინეთი) მაცხოვრის მოძღვრება ანდრია პირველწოდებულს უქადაგია, კერპები დაამხუა და ქვის ჯვრები აღუმართავს. იმ დღიდან კუნძულის მოსახლეობა ქრისტიანი ყოფილა, რადგან უფლის მოციქულს მათთვის მოძღვრებაც დაუტოვებია. მოგვიანებით პერიოდში, XIII საუკუნეში შვედ მეფეს - მაგნუსს, კათოლიციზმი ხმლითა და ცეცხლით გაუვრცელებია მკვიდრ მოსახლეობაში, რის გამოც ქრისტიანობაზე ბევრს გული აუცრუებიათ და კვლავ წარმართობისკენ მიუმხრიათ პირი.      ერთი საუკუნის შემდეგ, კუნძულზე ორი წმინდა მამა ჩამოსულა. მამა სერგი და გერმანე, სწორედ XIV საუკუნეში კუნძულ ვალაამზე მოღვაწეობდნენ და იქ მონაზვნური ცხოვრების, სამონასტრო წეს-განგების დამაარსებლებად ითვლებიან.      იქ ჩასულ მამებს მოუნახავთ ანდრიას აღმართული ჯვრები, განუახლებიათ ხალხში მაცხოვრისადმი რწმენა და სიყვარული. მონასტრის საძმოს ცხოვრების წესმა მართლმადიდებლობის სახე და ცხონების ჭეშმარიტი გზა დაანახა…► ვრცლად ◄

9 ივლისს (ძვ. სტ. 26 ივნისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენიებს წმინდა ეპისკოპოსს იოანეს      მერვე საუკუნეში, საქართველოში ეპისკპოსად ხელდასხმული ეპისკოპოსი, იოანე, სიღრმიდან ღმრთისერთგულების ფიცი დადო და სულ მალე ბერად აღიკვეცა. ღირსმა მამამ იერუსალიმის წმიდა ადგილები მოილოცა და სამი წლის შემდეგ დაბრუნდა სამშობლოში, ისტორიულ ყირიმში, რომის იმპერიის აღმოსავლეთში (გუთში, გოთიაში). იმ ხანად ხატმბრძოლმა იმპერატორმა კონსტანტინემ (კოპრონიმი) (741-775) გადაწყვიტა გუთელი მღვდელ განედევნა. ქრისტიანები შეევედრნენ წმიდა იოანეს, შესდგომოდა მღვდელმთავრის მძიმე უღელს. წმიდა მამა მწვალებლობისაგან დაცულ საქართველოში გამოემგზავრა. აქ დაასხეს მას ხელი ეპისკოპოსად. გუთეთს დაბრუნებული მღვდელმთავარი მალე იძულებული შეიქმნა დაეტოვებინა სამწყსო, ხაზართა დევნას გაერიდა და 4 წელი გაატარა ამასტრიდაში. წმიდა იოანემ 40 დღით ადრე იწინასწარმეტყველა საკუთარი სიკვდილი, გარდაიცვალა 790 წელს და დაკრძალეს პართენიტის მონასტერში. წმინდა მამის ხსენება, ასევე აღნიშნება…► ვრცლად ◄

8 ივლისს (ძვ. სტ. 26 ივნისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენიებს ღირწმოწამე თებრონია ქალწულს      მეორე საუკუნის მიწურულს და მესამე საუკუნის დასაწყისსი, იმპერატორ დიოკლეტიანეს ზეობისას, ქრისტეს ეკლესია არაერთი წმინდანით გაძლიერდა და განივრცო. ერთ-ერთი ასეთი ღირსმოწამე გახდათ, ქალწული თებრონია. ქარმოშობით ქალაქ სივაპოლისიდან იყო (ასურეთი) და იქ, მონასტერში იზრდებოდა იღუმენია ბრიენასთან (წმინდა ღირსმოწამის დეიდა). როგორც თავის დისწულს, იღუმენიამ, ზრუნავდა რა მის ცხონებაზე, სხვა მონაზვნებთან შედარებით მკაცრი კანონი დაუწესა. მონასტრის წესდების მიხედვით, პარასკევობით დები ხელს იღებდნენ თავიანთ მორჩილების საქმეებზე და ლოცვასა და წმიდა წერილის კითხვაში ატარებდნენ დროს. ჩვეულებრივ, წინამძღვარი კითხვას წმიდა თებრონიას ავალებდა. როცა ნეტარი ქალწულის კეთილმსახური ცხოვრების შესახებ ქალაქში ხმა გავრცელდა, მასთან სიარული დაიწყო დიდგვაროვანმა წარმართმა ქვრივმა იერიამ. თებრონიამ შეჭირვებულ ახალგაზრდა ქალს ხსნის გზა დაანახა, რის შემდეგაც იგი მოინათლა და მშობლები და ახლობლებიც აზიარა ქრისტეს ნათელს.     …► ვრცლად ◄