1 ივლისს (ძვ. სტ. 18 ივნისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენებს 13 ასურელ მამათაგან ერთ-ერთს, წმიდნდა მიქაელ ულუმბოელს.     მეექვსე საუკუნეში, საქართველოში ასურეთიდან შემოვიდნენ მამები, რომლებმაც საქართველოში ბერ-მონაზვნური ცხოვრების წესის დამკვიდრებას და ქრისტიანობის გადარჩენა-აღორძინებას შეუწყვეს ხელი. 13 ასურელ მამას წინამძღოლობდა იოანე ზედაზნელი.     წმინდა მიქაელ ულუმბოელი, ერთ-ერთი ცამეტ ასურელ მამათაგან, გამოირჩეოდა ქადაგების სიძლიერით. იგი მოღვაწეობდა ქართლსა და ოსეთში. ულუმბოს მთაზე, სადაც ახლა მისივე დაარსებული დიდი სავანეა, განისვენებს ღირსი მამის წმინდა ნაწილები.◄ გუშინ |…► ვრცლად ◄

25 ივნისს (ძვ. სტ. 12 ივნისს) ქრისტეს ეკლესია იხსენიებს წმინდა პეტრე ათონელს      მეშვიდე საუკუნეში, ბიზანტიის იმპერატორის ლაშქრის ერთ-ერთი მხედართმთავარი იყო შემდგომში წმინდანად შერაცხული პეტრე ათონელი. 667 წელს ბიზანტია ომობდა სირიელბთან, რის შედაგადაც წმინდა მამა სირიელთაგან ადტყვევებული სამარიის ციხეში გამოამწყვდიეს, სადაც მრავალი წელი მოუწია დაყოვნება. ტყვეობაში ყოფნისას პეტრე ფიქრობდა რის გამო ისჯებოდა ასე, რა დანაშაული ჰქონდა ჩადენილი წარსულში. საკუთარი თავის კვლევა და სინდისის გაღვივება უფალმა წყალობით დაუფასა და მოაგონდა რომ წარსულში მონაზვნობის პირობა დაუდია, შემდეგ კი დავიწყებია. ამის შემდეგ პყრობილმა მკაცრი მარხვა დაიწყო, თან გულმოდგინედ ევედრებოდა მეოხებას ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედს. ერთხელ, ძილში, წმიდა ნიკოლოზი გამოეცხადა მას და ურჩია, სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისგან გამოეთხოვა შეწევნა. მეორე გამოცხადებით მღვდელმთავარმა იგი გაამხნევა და განამტკიცა, მესამეჯერ კი თავად სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისგან ერთად წარსდგა მის წინაშე. მართალმა სვიმეონმა ხელის შეხებით ცვილივით გაალღო პეტრეს…► ვრცლად ◄

3 აგვისტოს (ძვ. სტ. 21 ივლისს) ქრისტეს ეკლესია აღნიშნავს ღირსი სვიმეონ ემესელისა და იოანეს (მისი თანამმარხველის) ხსენების დღეს! (წმინდა სვიმონ ემესელი)      სვიმეონ სალოსი (სვიმეონ ემესელი) ქალაქ ედესაში დაიბადა VI საუკუნეში. სვიმეონი უცოლო იყო და ცხოვრობდა მოხუცებულ დედასთან ერთად. წმინდა სალოსთან სიყრმის ასაკიდან დამეგობრებულ იოანეს მეუღლე და მამა ჰყავდა. როცა სვიმეონ ოცდაათი წლის გახდა, იოანეს კი ოცდაოთხი წელი შეუსრულდა, გადაწყვიტეს იერუსალიმი მოელოცეთა. სიწმინდეთაგან მადლით აღვსილნი მონასტრული ცხოვრების ცეცხლით აღიგზნენ და აბბა გერასიმეს მონასტერს მიაშურეს. მონასტრის ცხოვრების წესმა მათი სურვილი კიდევ უფრო განამტკიცა და სწორედ ქრისტეს სიყვარულით და ქირსტესთვის თავგანწირვით განმტკიცებულები გაეშურნენ სირიის უდაბნოსკენ და იქ განმარტოვდნენ, მკვდარ ზღვასთან ახლოს. სვიმეონსა და იოანეს მტკიცედ ახსოვდათ აღკვეცისას დადებული აღთქმა. ისინი გამუდმებით ლოცულობდნენ, მკაცრად მარხულობდნენ, შრომობდნენ და ერთმანეთს განამტკიცებდნენ. გარკვეული ხნის შემდეგ მამებს სულიწმინდისგან ეუწყათ, რომ სვიმეონის…► ვრცლად ◄