მართლმადიდებელ მოძღვართა განსაკუთრებული ვალდებულებაა ჭეშმარტიების დაცვა და არაიშვიათად ვახსენებდით ამ დამცველობითი მოღვაწეობის ჟამს ისეთ დიდ სახელს, როგორიც გახლავთ წმ. ათანასე ალექსანდრიელი. მას შევეხებით ჩვენ ამჯერად და ალბათ რამდენიმე შეხვედრა მიეძღვნება ხსენებულ მოღვაწეს. მეტნაკლებად აქცენტი გვექნება მისი ცხოვრების იმ ნაწილზე, რაც კონკრეტულად არიანელობასთან პაექრობას უკავშირდება და რა თქმა უნდა როგორც ყველა საუბარში შევეხებით მის იმ უდიდესი მნიშვნელობის მქონე საღვთისმეტყველო მემკვიდრეობას რაც დღესაც ჩვენთვის ერთ-ერთი გზამკვლევია ჭეშმარიტი მოძღვრების შესწავლის გზაზე.

       ათანასე ალექსანდრიელის დამსახურება მრავალი კუთხით წარმოჩნდება, პირველ რიგში ათანასე როგორც საქმითი მოღვაწე, პრაქტიკულად შერკინებული უკეთურებასთან, და ეს უკეთურება ერთ-ერთი რიგითი უკეთურება რა თქმა უნდა არ გახლდათ, ეს იყო დამანგრეველი ძალის მქონე, კატასტროფული მიზანდასახულობის შეტევა ეკლესიის, ჭეშმარიტების წინააღმდეგ და აი ასეთ უმძიმეს ეპოქაში სწორედ ათანასე ალექსანდრიელს განეჩინა ხვედრი ჭეშმარიტების, საეკლესიო მოძღვრების და ამ მოძღვრებას მიდევნებული მთელი თაობების გადარჩენისა. ასე რომ პრაქტიკული კუთხით, საქმითი მოღვაწეობის თვალსაზრისით ათანასე ალექსანდრიელმა უდიდესი მნიშვნელობის წვლილი შეიტანა ეკლესიის ისტორიაში და შედეგად მთელ მომავალ თაობებს და დღევანდელ დღესაც დაგვიტოვა საკუთარი პიროვნების სახით უდიდესი ქედუხრელი მოღვაწის ნიმუში, მოღვაწისა რომლის გარეგანი შეხედულებით უთანასწორო ბრძოლა უკეთურების წინააღმდეგ ძლევამოსილად დაგვირგვინდა, განსაკუთრებით მას შემდეგ რაც გარკვეული პერიოდის შემდეგ მას გვერდით ამოუდგნენ ისეთი ახოვანი მხედრები ჭეშმარიტებისა, როგორებიც გახლდათ წმ. კირილე იერუსალიმელი და კაბადოკიელი მამები.

ცხოვრება და მოღვაწეობა ვრცლად...

შრომები

1. პისტოლე ამონ მონაზვნის მიმართ;

2. ეპისტოლე არიანელთა წინააღმდეგ;

3. ეპისტოლე რუფინიანე ეპისკოპოსის მიმართ;

4. 39-ე სადღესასწაულო ეპისტოლიდან;

 სტატიების ბოლოს იხილეთ ამოსაბეჭდი ვერსიები!