ცნობილი მომღერლის გიგო ერქომაიშვილის მრავალრიცხოვან ოჯახში, სადაც ყველა მღეროდა და დღესაც მღერის, უფროსი ვაჟი არტემი სულმოუთქმელად ეწფება პაპის - ივანეს, სახელგანთქმული მომღერალი ბიძის (დედის ძმის) გიორგი ბაბილოძის და თვით მამის, გიგოს, შესანიშნავ, ხან სევდიან და ხანაც მხიარულ სიმღერებს.

     - ხუთი თითივით ვიცოდი ყველა ხმა, პატარა ვიყავი, მაგრამ დიდსაც ტოლობას ვუწევდი, – ამბობს არტემი.

     XIX საუკუნის ბოლოს მაკვანეთში (გურია) არსებობდა გუნდი გიგო ერქომაიშვილის ხელმძღვანელობით. იმართებოდა კონცერტები. გლეხები ტკბებოდნენ მისი მოსმენით. არტემი სამეგრელოში 1911 წლიდან ექვსი წლის განმავლობაში ასწავლიდა სკოლებში სიმღერა-გალობას.

     ხოლო შემდეგ, ცხრა წლის განმავლობაში, უძღვებოდა მამის გუნდს და თავის ცნობილ ძმებთან ერთად იღვწოდა. 1924 წელს არტემმა ჩაწერა მრავალი სიმღერა; სიმღერებს იწერდნენ ცნობილი კომპოზიტორები დიმიტრი არაყიშვილი, მელიტონ ბალანჩივაძე, კოტე ფოცხვერაშვილი და სხვ.

     მომდევნო წლიდან ბათუმშია; სანაპიროს მტვირთავ მუშათა გუნდს ხელმძღვანელობს - კონცერტები, წარმატება, წინსვლა; პირველ ოლიმპიადაზე (ქუთაისი, 1927 წელი) დიდი წარმატება, სანიმუშოდ მომზადებული გამოსვლა - იმგვარივე წარმატება მომდევნო ოლიმპიადებზეც.

     1929 წელს ლენინგრადს წასვლა, კონცერტების გამართვა, იქიდან მოსკოვში ჩასვლა და იქაც წარმატება; მერე ხარკოვი – ფაბრიკა-ქარხნებში მუშა-მოსამსახურეთა წინაშე გამართული ბრწყინვალე კონცერტები, კვლავ - მოღვაწეობა, შრომა, წინსვლა, წარმატება.

     ომის პერიოდში ბათუმსა და მის შემოგარენში მრავალი საინტერესო საშეფო კონცერტის გამართვა; შიგადაშიგ ახალი კადრების აღზრდა, ახალ-ახალი გუნდების ჩამოყალიბება.

     მერე - ისევ მახარაძის რაიონი. ანსამბლის ხელმძღვანელობა ვარლამ სიმონიშვილის შემდეგ. კვლავ - კონცერტები, სიმღერების კარგი შესრულება.

     დამსახურებული მოღვაწე თვითმოქმედი კომპოზიტორიცაა, შესანიშნავად იყენებს გიორგი ლეონიძისა და სხვა თვალსაჩინო მგოსნების ტექსტებს და ჰქმნის ხალხურ ჰანგებზე ხალხურ საგუნდო სიმღერებს, ამდიდრებს ქართულ სიტყვიერ და მუსიკალურ ფოლკლორს. ხანდაზმულ ხელოვანს თბილისში დაბადებიდან 75 წლის იუბილე გაუმართეს.

"ფონდი ქართული გალობა"