«ღარიბი დედ-მამის ოჯახში დავიბადე. მშობლები მუსიკალურნი მყავდნენ. მაქსიმე ვეკუამ შემაყვარა სიმღერა სამრევლო სკოლაში», - იგონებს იგი.

      თერთმეტი წლის ასაკიდან მღეროდა ზუგდიდში სასკოლო გუნდში, რომელსაც გალაქტიონ ჭელიძე ხელმძღვანელობდა.

      1920 წლიდან, ქუთაისის ვაჟთა პირველ გიმნაზიაში სწავლის დროს, მღეროდა ოთხხმიან ვაჟთა გუნდში (ხელმძღვანელი: მიხეილ შარაბიძე). აქ სერგო გოცირიძესთან, ვლადიმერ მასხარაშვილთან და ბიძინა ღოღობერიძესთან ერთად ასრულებდა ვოკალური კვარტეტის ცალკეულ ნომრებს.

      ცდილობდა ბევრი სიმღერა შეესწავლა. ბედიც სწყალობდა. მაქსიმე ვეკუას მიერ ჩაყრილი ნერგი გალაქტიონ ჭელიძის ხელში აკვირტდა, კორნელი მაღრაძის მიერ მოვლილმა შტოები გაშალა, ხოლო ძუკუ ლოლუასთან დასრულებულ, მკვრივ ხედ იქცა.

      გიმნაზიის ბოლო კლასების მოწაფე იყო, როცა ძუკუსთან სიმღერა დაიწყო, ვოკალს მელიტონ ბალანჩივაძის მიერ დაარსებულ მუსიკალურ სკოლაში დაეუფლა. ზუგდიდში პ. კობახიძესთან და ლ. ჭედიასთან სცენისმოყვარეობასაც ოცი წლისა იყო, როცა ქუთაისის მაზრის ფიზკულტურის ბიუროსთან ჩამოაყალიბა ქალ-ვაჟთა ოთხხმიანი გუნდი, ხოლო 1925 წლიდან, თბილისის უნივრსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტის სტუდენტი, სათავეში ჩაუდგა საქართველოს ცენტრალური სტატისტიკური სამმართველოს მომღერალთა გუნდს.

      ამავე წლიდან იწყებს სოლისტ-მომღერლად მუშაობას დასავლეთ საქართველოს ანსამბლში კიწი გეგეჭკორისა და კირილე პაჭკორიას ხელმძღვანელობით. თხუთტმეტი წელიწადი იმღერა; ომის დროს კი დამოუკიდებლად უძღვებოდა სხვადასხვა ორგანიზაციების გუნდებს. სამხედრო ნაწილების გუნდსაც ხელმძღვანელობდა.

      ერთი წელი ჩხოროწყუს რაიონის საშუალო სკოლების მუსიკალური წრეების ხელმძღვანელი იყო. მანვე მოამზადა თერჯოლის რაიონის გუნდი და მეშვიდე რესპუბლიკურ ოლიმპიადაზე გამოიყვანა.

      თბილისში ცეკავშირის გუნდს წარუძღვა, აბრეშუმსაქსოვი ფაბრიკის გუნდს მოემსახურა, მაუდ-კამვოლის გუნდი გაჩარხა და ყველგან სახელი დატოვა. კარგა ხანს სამტრესტის გუნდის საკრავთა ჯგუფის ხელმძღვანელიც იყო ხანგრძლივად.

      მღეროდა რადიოს გუნდში ა. მეგრელიძესთან. მინიჭებული აქვს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება

"ფონდი ქართული გალობა"