კვების რაციონის მოწესრიგებაზე ხშირად წერენ, ჯანმრთელობაზე მზრუნველი ადამიანები კი განსაკუთრებით იცავენ წესებს, იციან როდის ცივი მიირთვან, როდის ცხელი, მწარე-მჟავე, მტკნარი და ტკბილი, საგულდაგულოდ ითვლიან კალორიებს და ცხიმ-ცილებს. მოკლედ, მთელი სამეცნიერო დისცპილინა შეიძლება შეიქმნას საჭმელოლოგიაში. მაგრამ ძალიან ცოტამ თუ იცის, რა ჰქვია საჭმელის მიღებას სხვადასხვა პერიოდში. როგორც წესი, ჩვენში გავრცელებულია სამი დასახელება - საუზმე, სადილი და ვახშამი. არ ვიცი, ეს სამი როდის დამკვიდრდა, მაგრამ ოდესღაც ადამიანები თურმე მხოლოდ "ორთა ჯერთა ჭამენ კაცნი" და თითოეულს თავისი სახელი ერქვა

1. სამხარი
2. სერობა

      მაგრამ, თუკი ძალიან მოგშივდებოდა, შეგეძლო მესამედაც გეჭამა. მესამეს დაექმეოდა სადილი, მაგრამ მაშინ თანმიმდევრობა იცვლებოდა, სამხარი გადაიწევდა წინ, ხოლო მას შემდეგ ჩაემატებოდა სადილი.

1. სამხარი
2. სადილი
3. სერობა

      როგორც ბრძენთა ლექსიკონში წერია, თურმე, ყოველ დროში არსებობდნენ ადამიანები, რომლებიც საჭიროზე მეტად მოშიებულები დაიარებოდნენ და საკუთარ მუცელს ამ ტანჯვას დიდხანს არ აატანინებდნენ, პირიქით დიდ პატივშიც კი ჰყავდათ. ამავე ლექსიკონში ძალიან კარგად დაახასიათეს ასეთები - მუცელთ-მაძოვნებელნი.

      სწორედ ასეთი მუცელთ-მაძოვნებელი ადამიანები დღეში 4-5-ჯერ მიირთმევენო და რა თქმა უნდა, ყველა ჭამადს საკუთარი სახელი ჰქონდა. მაშ ასე:

1. საუზმარი
2. სადილი ანუ სამხარი
3. ზარმელი
4. სერი იგივე სერობა
5. სერის-კუდი

      არ ვიცი თქვენ შეამცნიეთ თუ არა, მაგრამ ქართულ დასახელებებში სიტყვა "ვახშამი" საერთოდ არაა მოხსენიებული. შესაძლოა, სერის-კუდის შემდეგ კიდევ მოშიებულთათვის ჩაემატა. თუკი ვინმე ამასაც არ დაჯერდებოდა და საუზმარიდან სამხარამდე კიდევ მოიწადინებდა სადილის მიღებას, მაშინ უკვე 6-7_ჯერად კვებაზე ავიდოდა და მუცელთ-მაძოვნებელის მსოფლიო აღიარებაც გარანტირებული ექნებოდა.

ახლა კი შეკითხვა - თქვენ რამდენჯერ მიირთმევთ ერთი დღის განმავლობაში?