1937 წელს ქართული ხელოვნების პირველ დეკადაზე დასავლეთ საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლის წარმატებას ხელი შეუწყო სვან მომღერალ-მოცეკვავეთა ჯგუფმა, რაც ნაწილობრივ პლატონ დადვანის მონდომებულ ხელმძღვანელობას მიეწერება.

      თბილისის მესამე საბავშვო და დუშეთის საბავშვო ახალშენის აღზრდილმა სწავლა თბილისის საგზაო-საავტომობილო ტექნიკუმში განაგრძო. პირველ ხანებში ხაიშის გზის მშენებლობაზე უმცროს ტექნიკოსად ეწყობა, მაგრამ მისი სტიქია მაინც მსახიობობა, ქორეოგრაფია და სიმღერა იყო. ამიტომ მიატოვა სამუშაო და მესტიის პედსასწავლებელში ქორეოგრაფიასა და ხატვა-ხაზვას ასწავლიდა; პარალელურად მომღერალ-მოცეკვავედ მუშაობს მესტიის სარაიონო ეთნოგრაფიულ გუნდში, რომელსაც მოხუცი მურზაყან დადეშქელიანი ხელმძღვანელობდა; მრავალი რამ ისწავლა ამ ღვაწლმოსილი ფოლკლორისტისაგან და შემდეგ ჯეროვანად გამოიყენა აფხაზეთის სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლში პლატონ ფანცულაიას ხელმძღვანელობით. ერთი სეზონი მსახიობადაც მუშაობდა სოხუმის სახელმწიფო თეატრში. მეოთხე რესპუბლიკურ ოლიმპიადაზე «ცერულის» ბრწყინვალე შესრულებისათვის უმაღლესი შეფასება და ფულადი ჯილდო მიიღო.

      ზემო სვანეთის ეთნოგრაფიული ანსამბლის ხელმძღვანელად 1938 წლიდან მუშაობს. გუნდი გადაახალისა, რეპერტუარში ქართული სიმღერები შეიტანა და მრავალი კონცერტი გამართა. პარალელურად კულტსახლის დირექტორიცაა.

      ზემო სვანეთის ანსამბლმა მეექვსე, მეშვიდე და მერვე რესპუბლიკურ ოლიმპიადებში მიიღო მონაწილეობა და პირველი-მეორე ადგილი და საპატიო სიგელები დაიმსახურა კარგი შესრულებისათვის.

      როგორც მსახიობმა, მრავალი საინტერესო როლი შეასრულა მესტიის სახალხო თეატრში.

"ფონდი ქართული გალობა"