მეთერთმეტე საუკუნის მეორე ნახევარში, კიევო-პეჩორის მონასტერის წინამძღვარი იყო ღირსი თეოდოსი (იხსენიება 16 მაისს). იმ ხანად მონასტერში ბერად აღიკვეცა ღირსი გრიგოლი, განდეგილი ბერი, რომელიც თავისი გამორჩეული მოღვაწეობითა და ლოცვით, სულ მალე გაითქვამს სახელს. წმინდა მამა გამოირჩეოდა განსაკუთრებული ასკეტური კვების რაციონით - ის მხოლოდ უმ ბალახს მიირთმევდა და თუ ვინმე მასთან სნეულებისგან განსაკურნავად თხოვნით მოვიდოდა, მათაც ბალახს სთავაზობდა. მის ერთადერთ ქონებას კი წიგნები წარმოადგენდა.

      ღირსი გრიგოლი, გამორჩეული იყო იმითაც, რომ ხშირად ქურდებსა და მძარცველებს მოაქცევდა ხოლმე. იყო შემთხვევები როდესაც, მონასტერში მძარცველები შეიპარნებოდნენ, წმინდა გრიგოლთან საუბრის შემდეგ კი დიდი სინანულით ბრუნდებოდნენ უკან. იყო შემთხვევა, როდესაც წმინდა მამა დნეპრზე წყლის ამოსატანად ჩავიდა და იქვე მთავარი როსტისლავის ახალგაზრდა, ომში მიმავალმა მეომრებმა ჩამოიარეს, ბერი დაინახეს და სიცილი დაიწყეს. წმინდა მამამ უწინასწარმეტყველა მათ ბრძოლაში დაღუპვა, თავადს კი წყალში დახრჩობა. ამის გამგონე მეომრებმა წმინდა ბერს ხელ-ფეხი შეუკრეს და დნეპრში ჩააგდეს. წმინდა მამა სასწაულებრივად გადაურჩა სიკვდილს, მაგრამ მისი წინასწარმეტყველება მეომრებთან და თავადთან დაკავშირებით ზედმიწევნით შესრულდა. XI საუკუნის მიწურულს, 1093 წელს წმინდა ბერი გარდაიცვალა. დაკრძალულია კიევო-პეჩორის ლავრაში.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►