IV საუკუნის დასაწყისში, ვიდრე რომის იმპერიას ერთი მმართველი ეყოლებოდა, ქრისტიანთა სასტიკი დევნა და შევიწროება მიმდინარეობდა. იმპერატორ ლიკინიუსის ზეობისას (307-324 წწ), ნეოკესარიელი ეპისკოპოსი პავლე ქრისტეს სიყვარულისა და აღიარებისთვის სასტიკად გვემეს, აწამეს, ცეცხლზე გავარვარებული რკინით ხელები დაუწვეს და საპყრობილეში ჩააგდეს მდინარე ევფრატის ნაპირას. დაახლ. 15-20 წლის შემდეგ, მაშინ როდესაც რომის იმპერიის ტახტი იმპერატორმა კონსტანტინე დიდმა დაიკავა, ქრისტიანთა გათავისუფლება დაიწყო. გათავისუფლებულ ქრისტეს მიმდევართა შორის მოხვდა ნეოკესარიელი ეპისკოპოსი პავლე, რომელიც უკვე 325 წელს, მსოფლიოს პირველ საეკლესიო კრებას დაესწრო ნიკეაში. გადმოცემის მიხედვით, კრების შემდეგ იმპერატორი კონსტანტინე ეახლა წმინდა ეპისკოპოსს და დამწვარ ხელებზე ეამბორა. წმინდა პავლე სიცოცხლის ბოლომდე მშვიდობით, მართლმკვეთელობითა და ქრისტესმიერი სიბრძნით განაგებდა სამწყსოს.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►