მესამე საუკუნეში, როდესაც რომის იმპერატორი ავრელიანე ზეობდა, მისი ერთ ერთი წარმართი ქურუმი იყო ლუკიანე. უკვე კარგად მოხუცებული იყო, როდესაც დარწმუნდა რომ თავისი სარწმუნოება, ქურუმობა და კერპთაყვანისმცემლობა არ იყო ჭეშმარიტი უფლის თაყვანისცემის გზა და მთელი გულით იწამა იესო ქრისტეს მოძღვრება და მოინათლა მის რჯულზე.

     იუდეველები ვერაფრით ურიგდებოდნენ ლუკიანეს ქადაგების შედეგად უამრავი წარმართის ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე მოქცევას, ქრისტიანების მომრავლებას და ნიკომიდიის გამგებელ სილვანთან დაასმინეს. სილვანი შეეცადა კვლავ კერპთმსახურებისკენ მოექცია მოხუცი, მაგრამ პასუხად მტკიცე უარი მიიღო. მაშინ მისი ბრძანებით სასტიკად აწამეს ქურუმყოფილი, ყბები ჩაუმტვრიეს, კვერთხებით სცემეს, თავდაყირა დაკიდეს და საპყრობილეში გამოამწყვდიეს. აქ იგი შეხვდა ქრისტეს აღსარებისათვის დატყვევებულ ოთხ ყრმას - კლავდის, იპატის, პავლეს და დიონისეს. ლუკიანემ თავისი საუბრებით განამტკიცა ისინი. მოკლე ხანში წმიდანები სამსჯავროზე წარადგინეს და გახურებულ ქურაში ჩაყარეს, მაგრამ უეცრად ციდან წვიმა გარდამოხდა, ცეცხლი ჩააქრო და მოწამენი უვნებლად გადარჩნენ. მმართველმა სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანა მათ და დასასჯელად ბიზანტიაში გაგზავნა, სადაც წმიდა ყრმები მახვილით დახოცეს, ლუკიანე კი ლურსმნებით მიამსჭვალეს ჯვარზე.

     წმიდა ქალწული პავლა მოწამეთა ღვაწლის თვითმხილველი გახლდათ,მას საჭმელი დაჰქონდა ტყვე ქრისტიანებთან, წყლულებს ჰბანდა, წამლებს აწვდიდა, მოწამეთა ცხედრებს მარხავდა. ლუკიანესა და ოთხი ყრმის აღსრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა ნიკომიდიაში და თავისი ღვაწლი განაგრძო, რისთვისაც მალე შეიპყრეს და გახურებულ ქურაში ჩააგდეს. ღვთის ნებით ქალწული უვნებლად გადარჩა. მაშინ ისიც ბიზანტიაში გააგზავნეს და მახვილით მოკლეს.

◄ გუშინ | დღეს | ხვალ ►