კაჯა პუნარი. დღეს დილით საოცარ ექსკურსიაზე ვიყავით ჯაბალ კასიუსზე. ბატონი დემნიცი და ქალბატონი სტილიც წამოგვყვნენ. ერთი ცხენი წავიყვანეთ და ცოტა საჭმელი წავიღეთ. იქ წმინდა ბარლაამის მონასტრის ნანგრევებია,[1] ამიტომაც ჰქვია ჯაბალ ბალუმი. აღსანიშნავია, რომ ამ წმინდანის ცხოვრების აღწერა მხოლოდ ქართულადაა შემორჩენილი. იგი პროფესორმა ნიკო მარმა გამოსცა.[2] მე ბრიტანეთის მუზეუმში უფრო ძველ ხელნაწერს მივაკვლიე და ამის თაობაზე დავწერე კიდეც,[3] ასე რომ, ამ მხარეს ვიცნობდი. რატომ შემორჩა მხოლოდ ქართული ვერსია? ეს ძალიან საინტერესოა. რა თქმა უნდა, შესაძლოა, ეს იმდაგვარად ავხსნათ, რომ სიტყვა „კასიუსი“ საქართველოში „კავკასიად“ იქცა და ამის შედეგად დაიბადა ქართული ლეგენდა სირიის კავკასიაზე. უცხო ქვეყანაში მშობლიურ ჰაერს ვსუნთქავდი.

      სამწუხაროდ, ნანგრევები შემორჩენილი აღარ იყო. თუმცაღა, როგორც შევიტყვე, მამა მესერიანი გათხრების ჩატარებას აქაც აპირებდა.

      მთის წვერიდან მშვენიერი გადასახედია. ჩვენგან სამი საათის სავალზე ჯაბალ ელ ატრას ამაყი მწვერვალია აღმართული. ხოლო უკან მოჩანს ანტიოქიის ძველი სანაპირო, სადაც უწინ სელევკიის სახელგანთქმული საპორტო ქალაქი ყვაოდა, ახლა კი მისი ნანგრევებიღაა შემორჩენილი.