რომის იმპერატორ დიოკლეტიანეს დევნულობის ჟამს ეწამნენ წმინდა აღაპი და მასთან 7 მოწამე. ქრიტიანებმა წარმართულ დღესასწაულზე უარი თქვეს მსხვერპლი შეეწირათ კერპებისათვის ამის გამო ისინი, საჯაროდ აწამეს. წმიდა ტიმოთე კოცონზე დაწვეს, წმიდა აღაპი და თეკლე  კი მხეცებს დააგლეჯინეს. ხალხის ბრბოში მდგარმა ყრმებმა: პუბლიმ, ტიმოლაისმა, ალექსანდრემ, სხვა ალექსანდრემ, დიონისემ და დიასპოლის ეკლესიის იპოდიაკონმა რომილამ გადაწყვიტეს საჯაროდ ეღიარებინათ ქრისტე და თავი დაედოთ სარწმუნოებისათვის. მათ ხელები შეიკრეს და წარუდგნენ იქაურ მმართველს, ურბანს. ურბანი ამაოდ ეცადა გადაეთქმევინებინა ახალგაზრდებისათვის თავიანთი გადაწყვეტილება. წმიდა აღმსარებლები საპყრობილეში ჩაყარეს, სადაც უკვე იმყოფებოდა ორი ქრისტიანი: აღაპი და მისი მსახური დიონისე. წმიდანები სასტიკად აწამეს, შემდეგ კი თავი მოჰკვეთეს.