იცი რაა? მე სამშობლოს ცა და ლამაზი ზღვა

უკვე შემიყვარდა ხმაც,

ეს სიტურფის მთა რა ლამაზად დგას

დაგმოგვყურებს ხალხს

და უჩვენებს გზას,

ეჰ! სამშობლოს ხედვით

რა ლამაზად ვტკბები

და რომ ქრება ბედი

ვინ უშველის დედი?!

ღიმილს მმატებს ცქერით მაძღობს,

იცი რა მართლა ვნატრობ,

რომ სამშობლო იყოს ფართო

არც კუთხე და არც სოფელი

არ დააკლდეს არცერთ მხარეს,

სულ მთლიანი სავსე მთვარე გვიყურებდეს

ღამე სადმე ვარსკვლავებით მორთულ ცაზე

ზარ-ზეიმი იყოს მთაზე,

ბარში ხალხი უხვად ფლობდეს

ამ სამშობლოს სილამაზეს,

სულ ყოველდღე სიხარული

სიყვარულის ელდა დაგვფენს,

არ ვიღლები მე სამშობლოს

ნაირ ფერით სახით ცქერით,

მუდამ ვილტვი მის სითბოში

და განვიცდი მხურვალებას

ჩემს ძარღვებში მზე ანათებს

ის მხურვალე მხუნვარება,

განა ერში არის ვინმე?!

ვისაც არ აქვს გულში ფეთქვაა?!

სამშობლოზე საუბრისას თუკი

ელავს ღელავს და ძარღვებში

სისხლი ფეტქავს, განა ვინმეს შეუძლია

რომ სამშობლო არ აქოს და არ ადიდოს?!

ასეთ ლამაზ ქართველ ერში

სამშობლო ხომ მართლა მღერის

ბედნიერ და ლაღი ფერით,

მე მთვრალი ვარ მათი ცქერით

ვინც სამშობლოს იცავს მკერდით,

ანგელოზის ფრთები ესხმით

მათ მომავალს ღმერთი ელის,

სულ მშვიდობის გზები ელის,

ვინც სამშობლოს მართლა ეტრფის!