დედი,სახვალიოდ საგძალ გამიმზადე,უნდა გადავიარჭაუხ ნისლიანი.კაი,რაად სდარდობ,აღარც ბალღი ვარ დათოვლიც ცოტაღაა,შავი და ჭიანი.დედი,გახსოვს ალბათ,ეს რომ გითხარი დადილას ნაბილიკარს,ავჰყევ დეკიანის.მაინც არ იშლიდი,მაინც ჩამაცმიე,პაპის ქალბანნი დაპერანგ ჯვრებიანი.დედი, გეფიცები,ხარჯიხვ დავთოფე დამერე გადმაფრენილ,ქარაფს დავეკიდე.დედი მაპატიე,სანამ დავენარცხე,შენზე ვფიქრობდი დაალბათ სხვებზეც კიდევ.დედი,მე მოვკვდი დაესეც მაპატიე,იცი?!იმ ხარჯიხვსაც,შუნი დასტიროდა.ახლა,ალბათ მამაც,ჭიქას აიღებს დაჩემი მასპინძლობითიტყვის უდროოთას.დედი,ჩემ საფლავზე,იმ შენ იასამნებს,უდგათ პერიოდი,ლურჯად შეფერების...იცი?!ყოველღამე შენთან მოვდივარ დაშენ თმაში ჭაღარებს,ჩუმად ვეფერები...მ.არაბული