დღესაც დავღვარე ცრემლი მრავალი,
ფიქრი მიხვდა,რომ ყველა შენია,
ამ ქვეყნად შენ ხარ ჩემთვის მთავარი,
შენს მეტი-ღმერთო,ვინ დაგვრჩენია?..
აწიოკებულ სულს შენ მფარველობ,
აბობოქრებულ ვნებებს შენ აცხრობ
და მივიწყებულთ კვლავ შენ შეგვმწეობ,
მონანიებულ ცოდვებს შენ აღხოც...
ო,ღმერთო,ერთო,ყოვლის მხილველო,
შემწე მეყავნ მე,ვით უძღებს-შენს შვილს,
თუ სინანული არ მაქვს მიმტევო,
მომმადლე უღირსს მრავალი ცრემლი,
რომ დავიტირო ჩემი ცოდვები,
მივივიწყო და დავასამარო,
ვეცადო,აღარ შეგცოდო მეტი,
რათა სამსჭვალი კვლავ არ დაგასო...
მიიღე ესე ვედრება ჩემი
და შეწყალება მიბოძე შენი...
ვიცი,რომ მხოლოდ მტვერი ვარ ფერფლის,
არარაობა,სხვა-არაფერი...
მრავალმა გიძღვნა ქება,გალობა,
სად შემიძლია გითხრა მათებრი?
გამოიმეტო იქნებ წყალობა,
მოწიწებით გთხოვ-მშობელო ქვეყნის.
მომიტევე მე ამპარტავნება
და დამიმდაბლე თავი მიწამდე,
მომივლინე მე ტანჯვა,წვალება,
რათა შენს ყველა მცნებას ვიცავდე...
მასწავლე ბრძოლა იმ დიდ ცოდვებთან,
ამპარტავნება რომელთ წარმოშობს,
რადგან დადგება ჟამი,როდესაც
მათი ქმნისათვის პასუხსაც მომთხოვ...
მე კი არ მინდა მოგცილდე შემქმნელს,
რაკი დამბადე შენთან ყოფნა მსურს,
მომხედე ღმერთო და შემიწყალე,
შენ ხომ არავის წარწყმედა არ გსურს...
* * * * * * * *
იესო,შენ სიყვარულო მშვიდო,
სასოებაო მომავლის თბილო,
იესო,შენ მაცხოვარო ტკბილო,
ჩემი სიცოცხლის რწმენაო დიდო...
//ავტ.სალომე ჩხიტუნიძე//