ლექსს ამოგითქვამ გულიდან მაშინ,

როცა გრძნობიდან განცდა მექნება.

რა მერყევივით ვიყავი მაშინ!

ნუთუ ეს გრძნობა მიდის, ნელდება?!

საკუთარ ნებას ჯაჭვი დავადე,

გულს ვაიძულე არ გიგრძნოს ისე*,

გონება კიდევ ხვდება თავადვე,

რომ ძვირფასი ხარ სიშორევ, ისევ.

არ ვარ მიჯნური, ბევრს ავედევნე!

არც გულში ვმალე შენი ხატება!

მაგრამ, მეტყობა ჩემს უნებურად,

რომ შენი სული გულს მეხატება.

ლექსს ამოგითქვამ გულიდან მაშინ,

როცა გრძნობიდან განცდა მექნება.

და ახლა ვწევარ ფიქრებზე, სახლში...

ნუთუ ეს გრძნობა კვლავ მეფერება?!

მაგრამ, არ მინდა ავყვე მე ამას,

მე  შ ე ნ ი  ნ ე ბ ა  მ ე ძ ვ ი რ ფ ა ს ე ბ ა!

გულსა სტკენს-ხოლმე სიცელქე თამამს,

მე უფრო მინდა  ფ ე რ ი ს ც ვ ა ლ ე ბ ა!

                                  მამუკა თეთრაძე

                                     19.06.13წ.

* მეგობარზე მეტად.