რუსთაველის სიყვარულმა ცას ავლინა ტარიელი

მთლად სამყარო მოატარა,არ შემდრკარა წამიერი

ლომ–ვეფხვი დაახრჩობინა,არ უნახავთ კადნიერი

გულის წადილს მიაღწია–იწყო მრავალჟამიერი

წმინდა გრძნობამ აღვრევინა,თვალმდინარი ხანიერი

მისკენ ჰქონდა მიპყრობილი შუქ–ბრწყინავი თვალ–იერი

ქაჯის ციხე ატეხინა,ძველნაგები განიერი

ციდან მარტალს,ცამდინ ლოცდა სულიწმიდა სამიერი

გმირსა გზასა უნათებდა მეგობრობის დიდი ჰერი

გულის ტრფობის შემფერობა,ნაზი ია–ვარდის ფერი

თან ახლავდა ამაღლება,მომზეიმე სული მღერი

მხნეობითა სიყმაწვილე,სილამაზის დიდი მშვენი

ვინც შეიცნოს მისი გრძნობით შოთას დიდი ტარიელი

ვინ არს ქვეყნად მოვლენილი,მისი გრძნობის მაგიერი

თავისი სულის შემეცნებით ვინ თქვას,მისით –ტარიელი

დამწერი და მისი გმირი,ვინ არს სევდა ამიერი....

                                                 ავთანდილ ზერტელი...