იქ შთააგონა მცნებანი,თათს მოყმემ შორით მოსულმა

ზეციურ ფიქრთა სიმაღლემ,ნიჭთა გვირგვინით მორთულმა

ცნო ღმერთის ბაღი ბრძენთა ხსნა,ცრუ სოფლად ფრთებგამოსხმულმა

მიჰყუდნა თავი ნეტარ სახლს,ღვთის ხის ნაყოფით მოსხმულმა

შოთას ჯვრის მადლი ზეციდან ქრის–რუსთავს თავზე ევლება

დიდსულოვანის სიმაღლე,მის მესხეთს შემოევლება

ქუხს მისი ლექს–შაირების მზიური გამოელვება

და საქართველოს დამხსნელად,ღვთის მადლით გადმოევლება

მისეულად მღერს ღვთის ჰანგებს–ღვთისნიერების მგოსანი

ზე სიყვარულის ქომაგი–მჭერმეტყველ–ფრიადოსანი

აღთქმულ ქვეყნიდან მოსული–მშობელი მიწის შნოსანი

მელექსეების მწემსავი–ღვთის მკვირცხლი ტაიჭოსანი

ხელში შევარდენი ახლავს–შვი თათმანოსანითა

შმკული და მოკაზმული გიშრის ფარჯოსანითა

წელზე ხმალი შემოურტყამს–მჭედი ნარინჯოსანითა

რაში მისი შეუკაზმავს მძივი ბაგიროსანითა

ბეჭებით ფართო,მხარგრძელი,მკერდით მაგარი კლდოსანი

ფეხებით მარდი შურდული,ხელებით რკინის მრთოსანი

ცაზე შემოდგა ღვთიური–შავ–თეთრი ფრინველოსანი

ხალხთან მოფრინდა ზეციდან ზე სული ნათელოსანი

ღმერთის ნებამა მაღალმა არ შემქმნა გრძნეულთ ამარი

გზანი მარგუნა აღდგომის–დათრგუნა სულის სამარი

მზე მომივლინა გულსშიგან სრულ ვიქმენ ღვთის გზითა მარი

მან ქმნა,მან მომცა ნეტარი–სულის დამხსნელი თამარი...

                                   ავთანდილ ზერტელი  (მესამე ნაწილი)