უსიყვარულობა გვჭირს,

უნდა გამოვფხიზლდეთ,

ჩქარა...

დარდი წაუღია ჭირს...

უსიყვარულობას

კმარა!...

მაღლა,

ფერებია მზის...

დაბლა,

დედამიწა სუნთქავს...

რა მნიშვნელობა აქვს ვის...

ერთურთს,

სიყვარული ვუთხრათ...

უსინდისობაა ის,

როცა, ვერ იცდი და ჩქარობ...

ყველა საკუთარს რომ თვლის..

მე კი, თქვენიც მინდა ვთვალო...

უნამუსობაა თუ

სინდისს შემოახევ ტანზე,

როცა არ გაწუხებს სულ

სხვას, რა გადახდება თავზე...

უამინდობაა გარეთ,

ქარი გამეტებით ქრის...

გული ვერ ერევა ღამეს

მზე კი, ცხრაკლიტულში ზის...

კმარა!

სიჩუმე და დარდი

და გულს, სიყვარულით ვივსებ...

ვიცი, თუ არ დამიღამდი...

ვეღარ გავთენდები ისევ...

ცოდვა,

გამხელილი სჯობს...

რაკი დავიფიცე, მოვალ...

ჩვენ ვერ შევაჩერებთ დროს...

თუმცა, ჩვენ ხომ,

თავად დრო ვართ?

ზვიად კეჭაყმაძე